Shloka 118
इति श्रीमहा भारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि पाण्डुचरितेडष्टादशशाधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपर्वके अन्तर्गत सम्भवपर्वमें पाण्डुचरितविषयक एक सौ अठारहवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi sambhavaparvaṇi pāṇḍucarite aṣṭādaśaśādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
Sa gayon, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Ādi Parva at lalo na sa Sambhava Parva, natapos ang ika-isang daan at ikalabingwalong kabanata na tumatalakay sa salaysay tungkol kay Pāṇḍu. Ang pangwakas na tala na ito ay tanda ng pagtatapos ng isang yunit ng pagsasalaysay, at hudyat ng paglipat mula sa bahaging ukol sa lahi at pinagmulan tungo sa mga susunod na pangyayari sa angkan ng Kuru at sa mga etikal na bunga ng asal ng mga hari at ng tadhana.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it teaches how the epic is structured—parva, sub-parva, and thematic units—reminding readers that narratives of lineage and royal conduct are presented in ordered segments whose conclusions invite reflection before moving forward.
The narrator signals the completion of the chapter dealing with Pāṇḍu’s account within the Sambhava (origins) section of the Ādi Parva. It functions as a formal closure and transition marker to the next chapter/topic.