Shloka 116
Ādi Parva 117 — Pāṇḍu’s Obsequies, Escort of the Pāṇḍavas, and Reception at Nāgasāhvaya
Hastināpura
इति श्रीमहा भारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि धृतराष्ट्रपुत्रनामकथने षोडशाधिकशततमोड<ध्याय:
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi sambhavaparvaṇi dhṛtarāṣṭraputranāmakathane ṣoḍaśādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Ādi Parva at lalo na ng Sambhava Parva, ang kabanatang pinamagatang “Ang pagsasalaysay ng mga pangalan ng mga anak ni Dhṛtarāṣṭra”—ang ika-isang daan at labing-anim na kabanata. Ipinahihiwatig ng kolofong ito ang pagwawakas ng isang yunit ng aral: ang maingat na pagbibigay-ngalan at pagtatala ng angkan, na inihaharap bilang balangkas na moral at pangkasaysayan para sa mga tunggaliang susunod.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a colophon: it emphasizes the importance of preserving lineage and names as part of historical memory. In the Mahābhārata’s ethical frame, knowing origins and relationships clarifies duties (dharma) and accountability before the later moral crises unfold.
The narrator marks the end of a chapter in the Sambhava Parva that recounts the names of Dhṛtarāṣṭra’s sons. It is a formal closure statement indicating the completion of that thematic unit.