Previous Verse
Next Verse

Shloka 37

Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī

शन्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमत: । प्रणष्ट: कीर्तिज: शब्द: पाण्डुना पुनराहृत:,राजाओंमें सिंहके समान पराक्रमी शन्तनु तथा परम बुद्धिमान्‌ भरतकी कीर्ति-कथा जो नष्ट-सी हो गयी थी, उसे महाराज पाण्डुने पुनरुज्जीवित कर दिया

vaiśampāyana uvāca | śantano rājasimhasya bharatasya ca dhīmataḥ | praṇaṣṭaḥ kīrtijaḥ śabdaḥ pāṇḍunā punarāhṛtaḥ ||

Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang karangalang isinilang ng katanyagan ni Śantanu—ang leon sa mga hari—at ng marunong na si Bharata, na waring naglalaho na, ay muling ibinalik ni Haring Pāṇḍu. Sa gayon, inilalarawan si Pāṇḍu bilang muling bumuhay sa dangal at prestihiyong panghari ng kanyang angkan sa pamamagitan ng kanyang asal at pamumuno.

शन्तनोःof Śantanu
शन्तनोः:
Sambandha
TypeNoun
Rootशन्तनु
FormMasculine, Genitive, Singular
राजसिंहस्यof the lion among kings
राजसिंहस्य:
Sambandha
TypeNoun
Rootराजसिंह
FormMasculine, Genitive, Singular
भरतस्यof Bharata
भरतस्य:
Sambandha
TypeNoun
Rootभरत
FormMasculine, Genitive, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
धीमतःof the wise (one)
धीमतः:
Visheshana
TypeAdjective
Rootधीमत्
FormMasculine, Genitive, Singular
प्रणष्टःlost, vanished
प्रणष्टः:
TypeAdjective
Rootप्र-नश्
FormMasculine, Nominative, Singular
कीर्तिजःborn of fame; fame-origin (i.e., concerning fame)
कीर्तिजः:
Visheshana
TypeAdjective
Rootकीर्तिज
FormMasculine, Nominative, Singular
शब्दःreport, renown, word
शब्दः:
Karta
TypeNoun
Rootशब्द
FormMasculine, Nominative, Singular
पाण्डुनाby Pāṇḍu
पाण्डुना:
Karana
TypeNoun
Rootपाण्डु
FormMasculine, Instrumental, Singular
पुनःagain
पुनः:
TypeIndeclinable
Rootपुनः
आहृतःwas brought back, was restored
आहृतः:
TypeVerb
Rootआ-हृ
FormMasculine, Nominative, Singular, Past participle (kta)

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
Ś
Śantanu
B
Bharata
P
Pāṇḍu

Educational Q&A

A king’s duty is not only to rule but to uphold and renew the honor of his lineage through righteous governance; fame (kīrti) is treated as a moral consequence of dharmic kingship.

The narrator states that the celebrated renown of earlier Kuru ancestors—Śantanu and Bharata—had become dim, but King Pāṇḍu revived that reputation, implying he re-established the dynasty’s prestige by his qualities and rule.