Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
स ताभ्यां व्यचरत् सार्ध भारयशभ्यां राजसत्तम: | कुन्त्या माद्रया च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम्,राजाओंमें श्रेष्ठ महाराज पाण्डु अपनी दोनों पत्नियों कुन्ती और माद्रीके साथ आनन्दपूर्वक यथेष्ट विहार करने लगे
sa tābhyāṁ vyacarat sārdhaṁ bhāryābhyāṁ rājasattamaḥ | kuntyā mādrayā ca rājendro yathākāmaṁ yathāsukham ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Haring Pāṇḍu, ang pinakadakila sa mga hari, ay namuhay at naglibang kasama ang dalawa niyang asawa—sina Kuntī at Mādrī—nang malaya ayon sa nais niya at sa kaginhawahan.
वैशम्पायन उवाच
The verse implicitly values harmony in household life: even royal enjoyment is portrayed as proper when it is shared peacefully and without disorder, suggesting that comfort and desire are acceptable within a stable, dharmic domestic framework.
Vaiśampāyana narrates that King Pāṇḍu is living pleasantly with his two wives, Kuntī and Mādrī, enjoying their company as he wishes and in comfort.