Shloka 2
Ruru–Ḍuṇḍubha Saṃvāda: Śāpa, Mokṣa, and Ahiṃsā-Upadeśa
Chapter 11
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्ण भुजज्रमम् । अगन्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषित: प्रमुमोह वै,डुण्डुभने कहा--तात! पूर्वकालमें खगम नामसे प्रसिद्ध एक ब्राह्मण मेरा मित्र था। वह महान् तपोबलसे सम्पन्न होकर भी बहुत कठोर वचन बोला करता था। एक दिन वह अन्निहोत्रमें लगा था। मैंने खिलवाड़में तिनकोंका एक सर्प बनाकर उसे डरा दिया। वह भयके मारे मूर्च्छित हो गया
sa mayā krīḍatā bālye kṛtvā tṛṇa-bhujaṅgamaṃ | agnihotre prasaktas tu bhīṣitaḥ pramumoha vai ||
Noong ako’y bata at naglalaro, gumawa ako ng ahas mula sa mga talim ng damo at tinakot ko siya. Abala siya sa banal na ritong Agnihotra; kaya sa tindi ng gulat ay tunay ngang nawalan siya ng malay. Ipinakikita ng pangyayaring ito na ang pabaya at walang isip na laro ay maaaring maging pananakit kapag itinapat sa taong gumaganap ng sagradong tungkulin.
डुण्ड्रुभ उवाच
Educational Q&A
Even actions done 'in play' can become ethically blameworthy when they disturb sacred duties or cause real fear; intention does not erase responsibility for harm.
The speaker recounts a childhood prank: he makes a snake-like form from grass and frightens someone who is performing the Agnihotra, causing the person to faint.