Shloka 22
आदि पर्व, अध्याय 104 — कर्णोत्पत्ति, दानधर्म, वैकर्तन-नामकरण
Karna’s Birth, Gift-Ethic, and the Name Vaikartana
यथा ते कुलतन्तुश्न धर्मश्व न पराभवेत् । सुहृदश्न प्रह्ृष्येरंस्तथा कुरु परंतप,“परंतप! जिस उपायसे तुम्हारे वंशकी परम्परा नष्ट न हो, धर्मकी भी अवहेलना न होने पावे और प्रेमी सुहृद् भी संतुष्ट हो जाये, वही करो”
yathā te kulatantuś ca dharmaś ca na parābhavet | suhṛdaś ca prahṛṣyeran tathā kuru paraṃtapa ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kumilos ka, O tagasunog ng mga kaaway, sa paraang hindi mapuputol ang pagpapatuloy ng iyong angkan, hindi malalabag ang dharma, at ang iyong mapagmahal na mga suhrid—mga tapat na mabubuting kaibigan—ay magalak din. Gawin mo yaong ganap na tumutupad sa lahat ng ito.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches integrated ethical decision-making: one should choose a course of action that preserves family continuity, upholds dharma, and maintains the goodwill of sincere well-wishers—balancing personal, social, and moral obligations.
Vaiśampāyana, narrating the epic, reports advice given to a heroic figure addressed as “Paraṃtapa,” urging him to act in a way that avoids dynastic rupture, prevents any breach of dharma, and keeps trusted friends satisfied.