देवैर्विष्णोः शरणागमनम्—शिवलिङ्गस्थापनं, शिवसहस्रनामस्तवः, सुदर्शनचक्रप्रदानं च
वीरेश्वरो वीरभद्रो वीरहा वीरभृद् विराट् वीरचूडामणिर्वेत्ता तीव्रनादो नदीधरः
vīreśvaro vīrabhadro vīrahā vīrabhṛd virāṭ vīracūḍāmaṇirvettā tīvranādo nadīdharaḥ
Siya si Vīreśvara, Panginoon ng lahat ng lakas na makabayaning; si Vīrabhadra, ang mapalad na bayani; ang pumupuksa sa mga puwersang kaaway; ang tagapasan at tagapagtanggol ng matatapang; si Virāṭ, ang kosmikong kalawakan na sumasaklaw sa lahat. Siya ang hiyas sa tuktok ng mga bayani at ang Nakaaalam; matindi ang Kanyang dagundong; at Siya ang may dala at namamahala sa mga ilog—nililinis ang paśu at pinuputol ang pāśa sa Kanyang kapangyarihang panginoon bilang Pati.
Suta Goswami
These names praise Shiva as Pati—the sovereign power behind the Linga—whose heroic protection and purifying force remove obstacles and inner bondage; chanting them is a stotra-aṅga that supports Linga-pūjā through nāma-smaraṇa.
It presents Shiva as Virāṭ (all-pervading cosmic reality) and Vettā (omniscient consciousness), who also manifests as fierce, protective power (tīvranāda, vīrabhṛt) to subdue adharmic forces and liberate the paśu from pāśa.
Nāma-japa of the Shiva Sahasranāma as an upāya in Pāśupata orientation—cultivating fearlessness, purification, and surrender to Pashupati alongside Linga-arcana.