योगान्तरायाः, औपसर्गिकसिद्धयः, परवैराग्येन शैवप्रसादः
सर्वत्र सर्वदा ज्ञानं प्रतिभानुक्रमेण तु श्रवणात्सर्वशब्दानाम् अप्रयत्नेन योगिनः
sarvatra sarvadā jñānaṃ pratibhānukrameṇa tu śravaṇātsarvaśabdānām aprayatnena yoginaḥ
Para sa yogin, ang kaalaman ay sumisibol saanman at sa lahat ng oras sa sunod-sunod na paglalantad ng liwanag ng pratibhā; at sa pagdinig lamang, nauunawaan nang walang pagsisikap ang kahulugan ng lahat ng salita. Ito ang siddhi na isinilang sa Śaiva yoga: niluluwagan nito ang mga tali ng pāśa na nagbubuklod sa paśu sa saṃsāra at ibinabaling ang isip sa Panginoon, ang Pati.
Suta Goswami (narrating the Purana to the sages of Naimisharanya)
It links Shiva-bhakti and Shaiva yoga with inner purification: when the pashu approaches Pati through disciplined practice, knowledge becomes spontaneous, supporting steadiness in linga-puja and contemplation of Shiva beyond mere ritual.
Shiva-tattva is implied as the source of pratibhā (luminous awareness). As bondage (pāśa) thins, the yogin participates in that clarity, where understanding arises effortlessly and pervades all places and times.
A Shaiva yogic siddhi associated with deep śravaṇa (reverent listening) and sustained practice leading to pratibhā—intuitive, progressive insight—characteristic of Pāśupata-oriented discipline.