Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
हस्ताभ्यां क्षालितं वस्त्रं कारुणा च यथाविधि कुशांबुना सुसंप्रोक्ष्य गृह्णीयाद्धर्मवित्तमः
hastābhyāṃ kṣālitaṃ vastraṃ kāruṇā ca yathāvidhi kuśāṃbunā susaṃprokṣya gṛhṇīyāddharmavittamaḥ
Ang nakaaalam ng dharma ay dapat tumanggap ng telang hinugasan ng sarili niyang mga kamay; at ayon sa itinakdang paraan, matapos itong mawisikan nang maingat ng tubig na pinabanal ng damong kuśa, na may habag at paggalang, tanggapin niya ito para sa paggamit sa ritwal.
Suta Goswami (narrating Shiva-puja procedure to the sages of Naimisharanya)
It emphasizes śauca (ritual cleanliness) as a foundation for Linga-puja: the offering cloth must be personally washed and ritually sanctified with kuśa-water before being used for Mahadeva’s worship.
By requiring compassionate, rule-governed purity, it points to Shiva as Pati—the supreme Lord who responds to bhakti grounded in inner refinement (karuṇā) and disciplined conduct, not mere external display.
A puja-vidhi practice of purification (prokṣaṇa) using kuśa-sanitized water and self-performed cleansing, aligning outer worship with the yogic ideal of inner and outer śuddhi in the Pāśupata-oriented Shaiva path.