Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
बेहविओउर् ओफ़् अ योगिन् योगिनां चैव सर्वेषां श्रेष्ठं चान्द्रायणं भवेत् एकं द्वे त्रीणि चत्वारि शक्तितो वा समाचरेत्
behaviour of a yogin yogināṃ caiva sarveṣāṃ śreṣṭhaṃ cāndrāyaṇaṃ bhavet ekaṃ dve trīṇi catvāri śaktito vā samācaret
Para sa isang yogin—at sa lahat ng yogin—ang pagtalima sa Cāndrāyaṇa ang ipinahahayag na pinakadakila. Ayon sa kakayahan, gawin ito nang minsan, dalawang ulit, tatlong ulit, o maging apat na ulit, bilang paglilinis sa kalooban na sumusuporta sa matatag na bhakti kay Pati (Śiva) at nagpapaluwag sa pāśa na gumagapos sa paśu (indibidwal na kaluluwa).
Suta Goswami (narrating the Linga Purana’s teaching to the sages at Naimisharanya)
It elevates the Cāndrāyaṇa vrata as a premier purifier for practitioners, making the worshipper fit for steady Śiva-bhakti and disciplined Linga-upāsanā by reducing impurity and strengthening restraint.
By implying Śiva as Pati—the supreme Lord—whose realization is supported by purification; the soul (pashu) approaches Śiva-tattva as bonds (pāśa) are weakened through such observances.
The Cāndrāyaṇa observance (a lunar-cycle penance/discipline) is highlighted, to be undertaken according to one’s strength, even repeatedly (up to four times) for deeper purification.