ध्यानयज्ञः, संसार-विष-निरूपणम्, पाशुपतयोगः, परा-अपरा विद्या, चतुर्वस्था-विचारः (अध्यायः ८६)
उद्भिज्जः स्वेदजश्चैव अण्डजो वै जरायुजः एवं व्यवस्थितो देही कर्मणाज्ञो ह्यनिर्वृतः
udbhijjaḥ svedajaścaiva aṇḍajo vai jarāyujaḥ evaṃ vyavasthito dehī karmaṇājño hyanirvṛtaḥ
Ang kaluluwang may katawan (paśu) ay inuuri bilang: isinilang mula sa usbong, mula sa pawis, mula sa itlog, at mula sa sinapupunan. Sa gayong kalagayang may katawan, nananatili itong mangmang dahil sa karma at hindi nakakamit ang tunay na kapayapaan (nirvṛti)—hanggang sa lumingon ito sa Panginoon (Pati), si Śiva, na pumuputol sa tali ng pagkagapos (pāśa).
Suta Goswami
It frames embodiment as karmically conditioned and restless; Linga worship is implied as the Shaiva means to turn the pashu toward Pati (Shiva) for release from pāśa (bondage).
By contrast: the jiva is karma-bound and without nirvṛti, implying Shiva as Pati—beyond karma—whose grace and knowledge bring true cessation of bondage and the peace called nirvṛti.
The verse emphasizes karmic bondage; the practical takeaway aligns with Pāśupata discipline—purification of action and mind, devotion to Shiva (often through Linga-puja), and seeking liberating knowledge.