ध्यानयज्ञः, संसार-विष-निरूपणम्, पाशुपतयोगः, परा-अपरा विद्या, चतुर्वस्था-विचारः (अध्यायः ८६)
जीवन्मुक्तो यतस् तस्माद् ब्रह्मवित् परमार्थतः ज्ञानाभ्यासरतो नित्यं ज्ञानतत्त्वार्थवित् स्वयम्
jīvanmukto yatas tasmād brahmavit paramārthataḥ jñānābhyāsarato nityaṃ jñānatattvārthavit svayam
Kaya nga, siya ay jīvanmukta—malaya kahit may katawan pa: sa sukdulang katotohanan, siya ay nakakakilala kay Brahman—laging nakatuon sa pagsasanay ng jñāna na nagpapalaya, at siya mismo ang tuwirang nakaaalam ng tunay na diwa ng mga prinsipyo ng jñāna.
Suta Goswami (narrating the teaching within the Linga Purana’s discourse on jñāna and liberation)
It frames Linga-upāsanā as culminating in direct realization (jñāna) that breaks pāśa (bondage), leading to jīvanmukti—so outer worship is fulfilled by inner knowing of the Supreme (Pati).
By emphasizing paramārtha and brahma-vit, it points to the Supreme Reality as knowable through direct realization; in Shaiva reading, that ultimate Brahman is Pati—Śiva—known when the pashu’s ignorance and bonds are removed.
Jñāna-abhyāsa (continuous disciplined practice of liberating knowledge), aligning with Pāśupata-oriented inner sādhanā where insight and steady contemplation mature into living liberation.