अध्याय ८२ — व्यपोहनस्तवः (पापव्यपोहन-स्तोत्रम्)
पितरः पितामहाश् च तथैव प्रपितामहाः अग्निष्वात्ता बर्हिषदस् तथा मातामहादयः
pitaraḥ pitāmahāś ca tathaiva prapitāmahāḥ agniṣvāttā barhiṣadas tathā mātāmahādayaḥ
Alalahanin at bigyang-kasiyahan sa nararapat na handog ang mga Pitṛ—mga ninuno—kasama ang mga lolo at mga lolo-sa-lolo; ang mga pangkat ng Pitṛ na tinatawag na Agniṣvātta at Barhiṣad; at gayundin ang mga lolo sa ina at ang iba pa, upang maparangalan ayon sa itinakdang ritwal.
Suta Goswami (narrating traditional dharma and rites within the Linga Purana discourse)
It frames ancestral satisfaction (śrāddha/tarpaṇa) as part of righteous living that supports Shiva-bhakti; honoring Pitṛs purifies the pashu (individual soul) and steadies it for Shiva-puja and Pashupata discipline.
Indirectly: Shiva-tattva as Pati is upheld through dharma—when the pashu fulfills duties like honoring Pitṛs, the pasha of disorder and neglect is reduced, making the soul fit for Shiva’s grace.
Śrāddha and Pitṛ-tarpaṇa: remembrance and offering to paternal and maternal ancestral lines, including Pitṛ classes like Agniṣvāttas and Barhiṣads.