Adhyaya 8: Yogasthanas, Ashtanga Yoga, Pranayama-Siddhi, and Shiva-Dhyana leading to Samadhi
नानापुष्पसमाकीर्णे वितानोपरि शोभिते फलपल्लवमूलाढ्ये कुशपुष्पसमन्विते
nānāpuṣpasamākīrṇe vitānopari śobhite phalapallavamūlāḍhye kuśapuṣpasamanvite
Ang pabilion sa itaas ay ginawang maringal, winisik ng sari-saring bulaklak—sagana sa mga bunga, malalambot na usbong at mga ugat—at nilagyan din ng damong kuśa at mga pamumulaklak. Sa gayon inihanda ang banal na dako para sa pagsamba sa Liṅga, tanda ni Pati (Śiva), na sa pamamagitan nito ang paśu (kaluluwang nakagapos) ay inaakay lampas sa pāśa (pagkagapos).
Suta Goswami (narrating the Linga-puja arrangement to the sages of Naimisharanya)
It specifies the sanctification of the worship-space (vitāna/mandapa) with flowers, kuśa, and auspicious vegetation—external purity that supports inner steadiness for Linga-puja.
By centering worship on the Linga within a ritually perfected space, it points to Śiva as Pati—transcendent yet approachable through symbol (liṅga) and disciplined reverence that loosens pāśa for the pashu.
Puja-vidhi: preparing the mandapa/canopy with kuśa and flowers—an upacāra that aligns the practitioner’s mind for devotional concentration akin to Pāśupata-oriented discipline.