Adhyaya 8: Yogasthanas, Ashtanga Yoga, Pranayama-Siddhi, and Shiva-Dhyana leading to Samadhi
ज्ञानेन निर्दहेत्पापं निरुध्य विषयान् सदा निरुद्धेन्द्रियवृत्तेस्तु योगसिद्धिर्भविष्यति
jñānena nirdahetpāpaṃ nirudhya viṣayān sadā niruddhendriyavṛttestu yogasiddhirbhaviṣyati
Sa mapagpalayang kaalaman, dapat sunugin ang kasalanan; at sa palagiang pagpipigil sa mga bagay ng pandama, kapag ang mga galaw ng mga pandama ay ganap nang napahinto, tiyak na lilitaw ang tagumpay sa Yoga—inaakay ang paśu palayo sa pāśa at patungo sa Pati, si Śiva, ang Panginoon.
Suta Goswami (narrating the teaching within the Purva-Bhaga context)
It frames Linga-worship as inner purification: jñāna burns pāpa and restraint of viṣayas steadies the paśu, making the devotee fit for Śiva (Pati) through disciplined worship and meditation.
Śiva-tattva is implied as Pati—the liberating principle—attained when pāśa (sin, sensory bondage, restless vṛttis) is consumed by knowledge and yogic restraint.
Indriya-nigraha (restraint of the senses) and viṣaya-nirodha (withdrawing from sense-objects) as core Pāśupata-aligned Yoga disciplines that culminate in yoga-siddhi.