Previous Verse
Next Verse

Shloka 49

Adhyaya 8: Yogasthanas, Ashtanga Yoga, Pranayama-Siddhi, and Shiva-Dhyana leading to Samadhi

आनन्दोद्भवयोगार्थं निद्राघूर्णिस्तथैव च रोमाञ्चध्वनिसंविद्धस्वाङ्गमोटनकम्पनम्

ānandodbhavayogārthaṃ nidrāghūrṇistathaiva ca romāñcadhvanisaṃviddhasvāṅgamoṭanakampanam

Para sa pag-iisang-yogang isinilang ng ānanda (kaligayahang banal), sumisibol ang antok at marahang pag-ugoy. At ang katawan, kinikilabutan ng romaṅca (pagtayo ng balahibo) at pinanginginig ng umaalingawngaw na pagbigkas, ay nagsisimulang pumilipit at manginig—mga tandang pangkatawan na kasama ng yogikong pagkalubog sa Pati (Śiva).

ānandabliss
ānanda:
udbhavaarising/origin
udbhava:
yoga-arthamfor the purpose of yoga/union
yoga-artham:
nidrāsleepiness/drowsiness
nidrā:
ghūrṇiḥswaying/whirling
ghūrṇiḥ:
tathā eva caand likewise
tathā eva ca:
romāñcahorripilation/thrill
romāñca:
dhvanisound/utterance
dhvani:
saṃviddhapervaded/charged/filled
saṃviddha:
sva-aṅgaone’s own limbs/body
sva-aṅga:
moṭanatwisting/wrenching
moṭana:
kampanamtrembling/quivering
kampanam:

Suta (narrating yogic characteristics within the Linga Purana discourse)

S
Shiva

FAQs

It shifts Linga-upāsanā from mere external ritual to inner Pashupata-yoga, describing how devotion to Pati (Śiva) culminates in embodied signs of deep meditative absorption.

Śiva is implied as Pati—the Lord who grants ānanda and yogic union; the bliss-born transformation of body and breath indicates contact with Śiva-tattva beyond ordinary pasha-bound experience.

Pashupata-style meditative absorption (samāveśa/samādhi) is highlighted, where bliss, spontaneous sound/utterance, horripilation, and trembling appear as lakṣaṇas of intensified sādhanā.