उपलेपनादिकथनम्
Vastraputa-jala, Ahimsa, and Conduct in Shiva Worship
यतस्तस्मान्न हन्तव्या निषिद्धानां निषेवणात् सर्वकर्माणि विन्यस्य संन्यस्ता ब्रह्मवादिनः
yatastasmānna hantavyā niṣiddhānāṃ niṣevaṇāt sarvakarmāṇi vinyasya saṃnyastā brahmavādinaḥ
Kaya huwag silang saktan dahil lamang sa kanilang paglapit sa mga ipinagbabawal. Sapagkat ang mga tagapaghayag ng Brahman ay mga saṃnyāsin—iniwan na ang lahat ng gawain—nakatuon sa landas na, sa biyaya ni Pati (Panginoong Śiva), umaakay sa paśu (kaluluwang nakagapos) tungo sa paglaya mula sa pāśa (pagkagapos).
Suta Goswami (narrating the dharma-teaching within the Linga Purana discourse)
It safeguards the sanctity of Shiva-oriented dharma by insisting on non-harm toward renunciant brahma-vādins, emphasizing inner purity and restraint as the basis for worthy Linga-upāsanā.
By framing liberation as the movement of paśu beyond pāśa toward the Supreme, it aligns with Śiva as Pati—the ultimate Lord whose grace completes renunciation into mokṣa.
Saṃnyāsa and karma-tyāga (laying aside ritual action) are highlighted as a yogic discipline supportive of Pāśupata-oriented detachment and non-violence.