Adhyaya 72 — Puradāha: Rudra’s Cosmic Chariot, Pāśupata-Vrata, and Brahmā’s Shiva-Stuti
सुशोभमानो वरदः सम्प्रेक्ष्यैव च सारथिम् तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसंभृतम्
suśobhamāno varadaḥ samprekṣyaiva ca sārathim tasminnārohati rathaṃ kalpitaṃ lokasaṃbhṛtam
Ang Panginoong nagbibigay ng biyaya, maningning sa kaluwalhatian, sa isang sulyap lamang sa sais ay sumakay sa karwaheng iyon—na nilikha sa hiwagang kapangyarihan at inaalalayan ng mga daigdig—ipinamalas ang paghahari ng Pati: ang kakayahang mag-anyong iba’t iba upang ingatan at itaas ang mga paśu (mga kaluluwang nakagapos).
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It highlights Shiva as Varada (bestower of grace): in Linga worship, the devotee seeks anugraha (liberating grace) from Pati, who can manifest and act within the cosmos while remaining transcendent.
Shiva appears as the sovereign Pati whose mere glance initiates action—showing effortless lordship (aiśvarya) and compassionate governance over the worlds that uphold his manifested form.
The verse points to anugraha as the core of Pashupata orientation: through devotion, japa, and inner surrender, the paśu becomes receptive to the Lord’s ‘glance’—the transforming descent of grace.