Adhyaya 70: आदिसर्गः—महत्-अहङ्कार-तन्मात्रा-भूतसृष्टिः, ब्रह्माण्डावरणम्, प्रजासर्गः, त्रिमूर्ति-शैवाधिष्ठानम्
क्रमणः क्रमणीयत्वात् पालकश्चापि पालनात् आदित्यसंज्ञः कपिलो ह्य् अग्रजो ऽग्निरिति स्मृतः
kramaṇaḥ kramaṇīyatvāt pālakaścāpi pālanāt ādityasaṃjñaḥ kapilo hy agrajo 'gniriti smṛtaḥ
Siya’y tinatawag na Kramaṇa sapagkat Siya’y gumagalaw sa lahat ng dako at Siya ang dapat lapitan ng lahat. Siya’y Pālaka sapagkat Siya’y nag-iingat sa pamamagitan ng kapangyarihang nagpapanatili. Siya’y kilala bilang Āditya, maningning na gaya ng Araw; bilang Kapila, may kulay na kayumanggi-dilaw at banayad sa diwa; at Siya’y inaalala bilang Agni, ang Panganay—sapagkat Siya ang unang apoy na nangunguna sa lahat ng ritwal at sa panloob na paggising.
Suta Goswami (reciting the Shiva Sahasranama to the sages of Naimisharanya)
It frames the Linga as Pati who pervades (Kramaṇa) and sustains (Pālaka), and as the sacrificial and inner fire (Agni) through which worship, offering, and purification become effective.
Shiva-tattva is presented as the radiant, all-moving, sustaining Reality—manifesting as solar brilliance (Āditya) and as the primal transformative principle (Agni), guiding the bound soul (Pashu) beyond bondage (Pāśa).
Agni is emphasized: outwardly as yajña-fire supporting mantra and offering, and inwardly as yogic fire (inner purification and awakening) aligned with Pāśupata discipline.