प्रसाद-ज्ञान-योग-मोक्षक्रमः तथा व्यास-रुद्रावतार-मन्वन्तर-परम्परा
व्यासाश्चैवं मुनिश्रेष्ठा द्वापरे द्वापरे त्विमे योगेश्वराणां चत्वारः शिष्याः प्रत्येकमव्ययाः
vyāsāścaivaṃ muniśreṣṭhā dvāpare dvāpare tvime yogeśvarāṇāṃ catvāraḥ śiṣyāḥ pratyekamavyayāḥ
Kaya nga, O pinakamainam sa mga muni, sa bawat panahon ng Dvāpara ay lumilitaw ang mga Vyāsa na ito; at para sa mga Yogīśvara ay may apat na alagad—bawat isa sa sariling linya, tagapagdala na di-nauubos ng walang-kamatayang paghahatid na Śaiva.
Suta Goswami
It grounds Linga-centered Shaiva practice in an authorized lineage: in every Dvāpara age, Vyāsa and the Yogīśvaras ensure the continuity of the imperishable teaching that supports right worship, mantra, and discipline.
By stressing an “imperishable” transmission, it points to Śiva as Pati—the deathless source of Yoga and revelation—whose knowledge is preserved for the pashu (bound soul) across cycles despite changing yugas.
It highlights paramparā-based Pāśupata-oriented Yoga: discipleship under Yogīśvaras, where practice is safeguarded through disciplined initiation, teaching, and repetition in each Dvāpara age.