वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)
इतिहासश् च कल्पश् च दमनो जगदीश्वरः दम्भो दम्भकरो दाता वंशो वंशकरः कलिः
itihāsaś ca kalpaś ca damano jagadīśvaraḥ dambho dambhakaro dātā vaṃśo vaṃśakaraḥ kaliḥ
Siya ang Itihāsa (banal na kasaysayan) at Kalpa (kaayusang kosmiko); ang Manunupil at Jagadīśvara, Panginoon ng sansinukob. Siya ang dambha (mapagmalaking pag-aangkin) at ang lumilikha ng dambha; Siya ang Tagapagkaloob. Siya ang angkan at ang tagapagpasibol ng mga angkan; at Siya ang Kali—ang madilim na panahon—na sa kabila nito’y Siya pa rin ang Pati na naghahari.
Suta Goswami
It frames Shiva as the all-encompassing Pati who governs cosmic cycles (kalpa) and even Kali; Linga worship is thus devotion to the Lord who transcends and regulates time, lineage, and worldly conditions.
Shiva-tattva is presented as the universal ground: He is both the ordering principle (kalpa) and the controller (damana), immanent in worldly forces like dambha and Kali, yet sovereign over them as Jagadishvara.
The verse implies a Pashupata orientation: recognizing pasha-like forces (pride, Kali’s discord) and taking refuge in Pati through Linga-upasana and disciplined self-restraint (damana).