Adhyaya 59 — सूर्याद्यभिषेककथनम्
Surya and Related Abhisheka/ Cosmological Determinations
वसंते कपिलः सूर्यो ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभः श्वेतो वर्षासु वर्णेन पाण्डुः शरदि भास्करः
vasaṃte kapilaḥ sūryo grīṣme kāñcanasaprabhaḥ śveto varṣāsu varṇena pāṇḍuḥ śaradi bhāskaraḥ
Sa tagsibol, ang Araw ay tila kayumanggi; sa tag-init, siya’y nagniningning na parang ginto; sa panahon ng ulan, siya’y nagiging maputi; at sa taglagas, ang tagapagliwanag ay maputla. Sa gayon nahahayag ang maayos na kapangyarihan ng Panginoon bilang nagbabagong katangian ng panahon.
Suta Goswami
It frames seasonal change as a visible sign of cosmic governance; in Linga worship the devotee contemplates that all shifting qualities (ritu-varṇa) arise within Shiva’s ordered power, while the Linga signifies the unchanging Pati beyond change.
By highlighting changing appearances in nature, it implies Shiva-tattva as the stable ground of kala (time) and niyati (order): forms vary, but the Lord who regulates the cosmos remains constant, transcending the guṇas.
Seasonal alignment of vrata and pūjā is suggested—adapting offerings and disciplines to ritu—along with a Pāśupata-style contemplation that the Pashu observes change without attachment, seeking refuge in the changeless Pati.