सोमवर्णनम्
Graha–Ratha–Aśva Varṇana, Dhruva-Nibaddha Gati, Maṇḍala-Pramāṇa, Graha-Arcana
ग्रहनक्षत्रतारासु उपरिष्टाद्यथाक्रमम् ग्रहाश् च चन्द्रसूर्यौ च युतौ दिव्येन तेजसा
grahanakṣatratārāsu upariṣṭādyathākramam grahāś ca candrasūryau ca yutau divyena tejasā
Sa ibabaw ng mga planeta, mga konstelasyon, at mga bituin—na nakaayos sa wastong kaayusan—naroon ang mga Graha, at ang Buwan at Araw, na nagkakaisa at nagniningning sa banal na liwanag. Sa kaayusang kosmiko, ang kanilang ningning ay sumasalamin sa itinakdang ritmo ng pamamahala ni Śiva bilang Pati, habang ang lahat ng gumagalaw na nilalang (paśu) ay nananatiling nakagapos sa sinusukat na landas ng panahon (pāśa).
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)
It frames the cosmos as an ordered manifestation under Śiva’s lordship (Pati). Linga worship aligns the devotee (paśu) with that divine order, seeking freedom from time-bound influences (pāśa) symbolized by the Sun, Moon, and Grahas.
Śiva-tattva is implied as the transcendent governor of cosmic rhythm: the luminaries and planetary powers move in a fixed hierarchy, indicating an intelligent, sovereign principle beyond them—Śiva as Pati, the source and regulator of tejas and kāla.
The verse supports a Shaiva discipline of transcending kāla (time) and graha-influence through steady Śiva-upāsanā—especially Linga-pūjā with mantra and dhyāna—so the paśu is not ruled by external cycles but oriented toward Pati.