भुवनकोशस्वभाववर्णनम् — सप्तद्वीप-पर्वत-लोकविन्यासः तथा यक्ष-उमा-प्रकाशः
तृतीयो द्युतिमान्नाम चतुर्थः पुष्पितः स्मृतः कुशेशयः पञ्चमस्तु षष्ठो हरिगिरिः स्मृतः
tṛtīyo dyutimānnāma caturthaḥ puṣpitaḥ smṛtaḥ kuśeśayaḥ pañcamastu ṣaṣṭho harigiriḥ smṛtaḥ
Ang ikatlong pangalan ay inaalala bilang Dyutimān, “Ang Nagniningning.” Ang ikaapat ay Puṣpita, “Yaong Namumukadkad bilang pagpapala.” Ang ikalima ay Kuśeśaya, “Yaong nananahan sa lotus.” Ang ikaanim ay Harigiri, “Ang Panginoong nananatili bilang banal na bundok, tagapag-alis ng pagkagapos.”
Suta Goswami (narrating a received Shiva-Sahasranama tradition to the sages of Naimisharanya)
It continues the Shiva-Sahasranama used for nāma-japa in Linga worship, presenting Shiva as radiance (Dyutimān), auspicious blossoming grace (Puṣpita), indwelling presence in the heart-lotus (Kuśeśaya), and steadfast sacred support that removes bondage (Harigiri).
Shiva-tattva is shown as Pati: self-luminous consciousness (prakāśa), the source of auspicious unfolding, the inner indweller of the pashu’s heart, and the stable, elevating reality that dissolves pāśa through His grace and presence.
Nāma-japa and dhyāna are implied: meditate on Shiva as inner light (Dyutimān) in the heart-lotus (Kuśeśaya) while offering flowers (Puṣpita) in Linga-pūjā, stabilizing the mind like a mountain (Harigiri) in Pāśupata-oriented discipline.