भुवनकोशस्वभाववर्णनम् — सप्तद्वीप-पर्वत-लोकविन्यासः तथा यक्ष-उमा-प्रकाशः
आज्ञाबलात्तस्य धरा स्थितेह धराधरा वारिधराः समुद्राः ज्योतिर्गणः शक्रमुखाः सुराश् च वैमानिकाः स्थावरजङ्गमाश् च
ājñābalāttasya dharā sthiteha dharādharā vāridharāḥ samudrāḥ jyotirgaṇaḥ śakramukhāḥ surāś ca vaimānikāḥ sthāvarajaṅgamāś ca
Sa lakas ng Kaniyang kautusan lamang, nananatiling matatag ang daigdig; ang mga tagapasan ng bundok, ang mga tagapagdala ng ulap, at ang mga karagatan ay nananatili sa kani-kanilang kinalalagyan. Ang mga pangkat ng liwanag, ang mga diyos na pinangungunahan ni Indra, ang mga nilalang sa himpapawid, at ang lahat ng di-gumagalaw at gumagalaw—lahat ay nananatili, inaalalayan sa ilalim ng ordinansa ng Kataas-taasang Pati.
Suta Goswami
It frames Shiva (Pati) as the sustaining authority of all realms; Linga worship is thus reverence to the cosmic pillar of order (ājñā) by which earth, oceans, gods, and beings remain established.
Shiva-tattva is presented as sovereign governance: not merely a creator-force, but the transcendent Lord whose command stabilizes all categories of existence—devas, cosmic elements, and all moving/non-moving beings—showing Pati’s supremacy over pasha-bound pashus.
The implied discipline is ājñā-anusaraṇa—aligning conduct and worship with Shiva’s ordinance; in a Pāśupata sense, steady devotion and restraint cultivate inner stability mirroring the cosmic stability upheld by the Lord.