Adhyaya 4: अहोरात्र-युग-मन्वन्तर-कल्पमान तथा प्रलयान्ते सृष्ट्युपक्रमः
दश चैव तथाहानि दिव्यो ह्येष विधिः स्मृतः त्रीणि वर्षशतान्येव षष्टिवर्षाणि यानि तु
daśa caiva tathāhāni divyo hyeṣa vidhiḥ smṛtaḥ trīṇi varṣaśatānyeva ṣaṣṭivarṣāṇi yāni tu
At ang sampung gayong araw ay inaalala bilang isang banal na tuntunin ng panahon. Tunay nga, ang tatlong daang taon—kalakip ang dagdag na animnapung taon—ang siyang ipinahahayag dito.
Suta Goswami (narrating the Linga Purana’s cosmological reckoning of time)
It frames ritual life within a sacred, “divine” reckoning of time—reminding that Linga-puja is most fruitful when aligned with ordained kala, which is ultimately governed by Shiva as Mahakala.
By presenting time as a fixed divine ordinance, it implies Shiva’s lordship over kala: for Shaiva Siddhanta, kala is a pasha (bond) regulating the pashu (soul), while Pati (Shiva) remains the transcendent ruler of time.
Time-discipline (kala-niyama): selecting and honoring sacred time-units for vrata, japa, and Linga-archana—supporting Pashupata-oriented practice through regular observance and measured sadhana.