अलिङ्ग-लिङ्ग-निरूपणं तथा प्राकृत-सृष्टिवर्णनम्
पञ्च बुद्धीन्द्रियाण्यस्य पञ्च कर्मेन्द्रियाणि तु शब्दादीनामवाप्त्यर्थं मनश्चैवोभयात्मकम्
pañca buddhīndriyāṇyasya pañca karmendriyāṇi tu śabdādīnāmavāptyarthaṃ manaścaivobhayātmakam
Para sa nilalang na may katawan, may limang pandamang pang-unawa at limang pandamang pang-gawa; at ang isipan (manas) din—na may dalawang likas—ang nagiging daan upang maunawa ang tunog at iba pang bagay ng pandama. Sa larangan ng prakṛti, ang pashu (indibidwal na kaluluwa) ay dumaranas sa pamamagitan ng mga kasangkapang ito, hanggang sa bumaling siya kay Pati—kay Śiva—upang makalaya sa pāśa (pagkagapos).
Suta Goswami (narrating the cosmological-philosophical account as received in the Purana)
It frames why sense-control and mind-discipline are essential for Linga-puja: the worshipper withdraws the jñānendriyas and karmendriyas from sound and other objects and reorients the mind toward Śiva (Pati).
By implication it distinguishes Śiva as Pati—beyond the sensory-mind complex—while the pashu experiences the world through mind and senses; liberation comes by turning from these instruments to Śiva-tattva.
Indriya-nigraha (restraint of the senses) and manonigraha (mastery of mind), foundational to Pāśupata-oriented sādhana and to focused dhyāna during Linga-puja.