दारुवनलीला—नीललोहितपरीक्षा, ब्रह्मोपदेशः, अतिथिधर्मः, संन्यासक्रमः
सुव्रते सुभ्रु सुभगे शृणु सर्वं प्रयत्नतः त्वया वै नावमन्तव्या गृहे ह्यतिथयः सदा
suvrate subhru subhage śṛṇu sarvaṃ prayatnataḥ tvayā vai nāvamantavyā gṛhe hyatithayaḥ sadā
O babae ng marangal na panata, may magandang kilay at mapalad—pakinggan mong mabuti ang lahat: huwag mong hamakin ang mga panauhin sa tahanan, sapagkat sa sambahayan ang panauhin ay laging dapat igalang. Ang paggalang sa atithi ay dharmang Śaiva na naglilinis sa paśu at nagpapaluwag sa pāśa, at ikinalulugod ni Pati, si Panginoong Śiva.
Suta Goswami (narrating an internal dharma-instruction dialogue within the Linga Purana tradition)
It frames everyday hospitality (atithi-satkara) as a form of Shaiva dharma: honoring guests cultivates purity, humility, and merit that supports Linga-puja by making the devotee fit (adhikārin) for Shiva’s grace.
Shiva-tattva is implied as Pati—the Lord pleased by dharmic conduct. By not dishonoring guests, the paśu’s ego-softening service helps loosen pāśa, aligning the household life with Shiva’s order (ṛta/dharma).
Sevā and vinaya (service and humility) as practical discipline: a grihastha observance that complements Pashupata-oriented purification and supports puja by restraining pride and cultivating sattva.