आभ्यन्तरध्यान-तत्त्वगणना-चतुर्व्यूहयोगः
Adhyaya 28
आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् न बिभेति कुतश्चन न भेतव्यं तथा तस्माज् ज्ञात्वानन्दं पिनाकिनः
ānandaṃ brahmaṇo vidvān na bibheti kutaścana na bhetavyaṃ tathā tasmāj jñātvānandaṃ pinākinaḥ
Ang nakaaalam na nakaranas ng kaligayahan ng Brahman ay hindi natatakot sa anuman. Kaya dapat ding maging walang-takot—pagkaunawa sa kaligayahan ni Pinākin (Panginoong Śiva), ang Kataas-taasang Pati, na nagpapalaya sa pāśa, ang gapos ng paśu (kaluluwa).
Suta Goswami (narrating the teaching as Linga Purana discourse)
It frames Linga-worship as a means to realize Śiva’s ānanda (bliss), and teaches that such realization destroys fear—the practical mark of approaching liberation (mokṣa) for the paśu.
Śiva is indicated as Pinākin and as the very locus of Brahmananda—transcendent bliss that, when known, reveals Him as Pati (the Lord) who frees the bound soul from pāśa (bondage).
The verse highlights jñāna-oriented Pāśupata practice: meditation and inner realization of Śiva’s ānanda, which culminates in fearlessness (abhaya) as a sign of spiritual maturity.