रक्तकल्पे वामदेवदर्शनं चतुर्कुमारोत्पत्तिः
रक्तकुङ्कुमलिप्ताङ्गा रक्तभस्मानुलेपनाः ततो वर्षसहस्रान्ते ब्रह्मत्वे ऽध्यवसायिनः
raktakuṅkumaliptāṅgā raktabhasmānulepanāḥ tato varṣasahasrānte brahmatve 'dhyavasāyinaḥ
Ang kanilang katawan ay pinahiran ng pulang paste ng saffron at inurapan ng pulang banal na abo. Nanatili silang matatag sa panata; at sa paglipas ng isang libong taon, sila’y matibay na naitatag sa Brahmahood—kalagayang nakatuon sa Kataas-taasang Pati sa pamamagitan ng disiplina ng Shaiva.
Suta Goswami
It highlights external Shaiva marks (bhasma and ritual anointing) as part of a long, disciplined vrata that supports inner orientation to Pati (Shiva), culminating in a liberative state described as Brahmahood.
Shiva-tattva is implied as the Supreme goal (Pati) toward which the practitioner becomes unwaveringly intent; the ‘Brahmahood’ attained is read as establishment in the Supreme reality through Shaiva sādhanā rather than mere ritual identity.
A Pashupata-style observance: sustained tapas with bodily anointing using sacred ash (bhasma) and ritual coloring (kuṅkuma), paired with firm resolve over an extended period (a thousand years as an idealized measure of endurance).