आचार्य-धर्मलक्षण-श्रद्धाभक्तिप्राधान्यं तथा लिङ्गे ध्यान-पूजाविधानसंकेतः
Adhyaya 10
श्रौतस्मार्तस्य धर्मस्य ज्ञानाद्धर्मज्ञ उच्यते विद्यायाः साधनात्साधुब्रह्मचारी गुरोर्हितः
śrautasmārtasya dharmasya jñānāddharmajña ucyate vidyāyāḥ sādhanātsādhubrahmacārī gurorhitaḥ
Tinatawag na nakaaalam ng dharma ang taong nauunawaan ang mga tungkuling itinuturo ng Śruti at Smṛti. Sa masinop at disiplinadong paglinang ng banal na pag-aaral, ang brahmacārin ay nagiging sādhū—tunay na mabuti—na kumikilos para sa kapakanan ng Guru. Sa wastong asal na ito, ang pashu (indibidwal na kaluluwa) ay nahahanda upang tumanggap ng biyaya ni Śiva—ang anugraha ng Pati.
Suta Goswami (narrating Linga Purana teachings to the sages of Naimisharanya)
It defines eligibility: knowledge of Śruti–Smṛti dharma and disciplined brahmacarya under a guru purify the seeker, making the pashu fit for Shiva’s grace and for correct Shaiva worship.
Implicitly, Shiva is Pati who bestows anugraha; the soul’s approach to Shiva-tattva requires dharmic alignment and purification through right knowledge and conduct.
Brahmacarya with guru-sevā and vidyā-sādhana—foundational discipline that supports Pāśupata-oriented purification before higher Shaiva sādhanā and pujā.