Adhyaya 11

Verse 1

श्राद्धस्य तृप्तिदत्वादिनिरूपणं नाम दशमो ऽध्यायः गरुड उवाच / मानुषत्वं लभेत्कस्मान्मृत्युमाप्नोति तत्कथम् / म्रियते कः सुरश्रेष्ठ देहमाश्रित्य कुत्रचित्

Wika ni Garuda: “O pinakamainam sa mga diyos, sa anong dahilan nakakamit ng isang nilalang ang kapanganakang-tao? At paano niya nasasalubong ang kamatayan? Sino ang namamatay—pagkaraang manahanan sa isang katawan dito, sa kung saan mang dako?”

Verse 2

इन्द्रियाणि कुतो यान्ति ह्यस्पृश्यः स कथं भवेत् / क्व कर्माणि कृतानीह कथं भुङ्क्ते प्रसर्पति

“Saan napupunta ang mga pandama? At paano nagiging ‘di-mahipo’ ang yumao? Saan nananatili ang mga gawang (karma) ginawa rito, at paano niya tinatamasa ang bunga at nakagagalaw siya roon?”

Verse 3

प्रसादं कुरु मे मोहं छेत्तुमर्हस्यशेषतः / काश्यपो ऽहं सुरश्रेष्ठ विनतागर्भ संभवः / यमलोकं कथं यान्ति विष्णुलोकं च मानवाः

“Maawa ka sa akin at putulin mo nang lubos ang aking kamangmangan. Ako’y anak ni Kāśyapa, O pinakamainam sa mga diyos, isinilang mula sa sinapupunan ni Vinatā. Paano napupunta ang mga tao sa kaharian ni Yama, at paano nila nararating ang kaharian ni Viṣṇu?”

Verse 4

श्रीकृष्ण उवाच / परस्य योषितं हृत्वा ब्रह्मस्वमपहृत्य च

Wika ni Śrī Kṛṣṇa: “Ang sinumang dumukot sa asawa ng ibang lalaki, at nagnakaw rin ng ari-ariang pag-aari ng isang brāhmaṇa…”

Verse 5

अरण्ये निर्जने देशे जायते ब्रह्मराक्षसः / हीनजातौ प्रजायेत रत्नानामपहारकः

Sa gubat na liblib at tiwangwang, ang isa ay isinisilang bilang brahma-rākṣasa. Ngunit ang magnanakaw ng mga hiyas ay isinisilang sa mababang uri (isang bagsak na kapanganakan).

Verse 6

यंयं काममभिध्यायेत्स तल्लिङ्गो ऽभिजायते / नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः

Anumang pagnanais na paulit-ulit na pinagninilayan ng nilalang, ayon doon nahuhubog ang liṅga-śarīra (banayad na katawan); hindi ito napuputol ng sandata, at hindi rin nasusunog ng apoy.

Verse 7

न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः / वाक् चक्षुर्नासिका कर्णौ गुदं मूत्रस्य सञ्चरः

Hindi ito nababasa ng tubig, ni natutuyo ng hangin. Nanatili ang pananalita, paningin, pang-amoy, at pandinig; at naroon din ang puwit at daanan ng pagdaloy ng ihi.

Verse 8

अण्डजादिकजन्तूनां छिद्राण्येतानि सर्वशः / आनाभेर्मूर्धपर्यन्तमूर्ध्वच्छिद्राणि चाष्ट वै

Para sa mga nilalang na ipinanganganak mula sa itlog at iba pang mga nilalang, ang mga siwang na ito ay matatagpuan sa lahat ng paraan. Mula pusod hanggang ulo, tunay na may walong bukana na nakaharap paitaas.

Verse 9

सन्तः सुकृतिनो मर्त्या ऊर्ध्वच्छिद्रेण यान्ति वै / मृताहे वार्षिकं यावद्यथोक्तविधिना खग

O Garuḍa, ang mga taong banal at may kabutihang-loob ay tunay na lumilisan sa pamamagitan ng “bukasan sa itaas.” Mula sa araw ng kamatayan hanggang sa taunang ritwal, isagawa ang mga seremonyang itinakda ayon sa paraang sinabi.

Verse 10

कुर्यात्सर्वाणि कर्माणि निर्धनो ऽपि हि मानवः / देहे यत्र वसेज्जन्तुस्तत्र भुङ्क्ते शुभाशुभम्

Kahit dukha ang tao, nararapat pa ring gampanan ang lahat ng itinakdang tungkulin; sapagkat ang nilalang na may katawan ay tumatanggap ng bunga—mabuti man o masama—sa mismong katawang tinitirhan niya.

Verse 11

मनोवाक्कायजान्दोषांस्तथां भुङ्क्ते खगेश्वर / मृतः स सुखमाप्नोति मायापाशैर्न बध्यते / पाशबद्धो नरो यस्तु विकर्मनिरतो भवेत्

O Khageśvara (Garuḍa), tiyak na dinaranas ng tao ang mga pagkukulang na nagmumula sa isip, salita, at katawan. Gayunman, pagpanaw, ang gayong tao ay nakakamit ang kaginhawahan at hindi ginagapos ng mga tali ng Māyā. Ngunit ang taong nasilo at nahumaling sa vikarma (maling gawa) ay mapapasa-ilalim sa pagkakagapos at pagdurusa.