Adhyaya 82

Verse 1

नामैकाशीतितमो ऽध्यायः श्रीगणेशाय नमः / (अथ गयामाहात्म्यं प्रारभ्यते) / ब्रह्मोवाच / सारात्सारतरं व्यास गयाभाहात्म्य मुत्तमम् / प्रवक्ष्यामि समासेन बुक्तिमुक्तिप्रदं शृणु

Kabanata walumpu’t dalawa—pagpupugay kay Śrī Gaṇeśa. (Ngayon ay sinisimulan ang salaysay ng kadakilaan ng Gayā.) Wika ni Brahmā: “O Vyāsa, aking ipahahayag nang maikli ang pinakamataas na Gayā-māhātmya, na higit pang ubod kaysa ubod. Makinig ka, sapagkat ito’y nagbibigay ng bhukti (gawang-lugod sa daigdig) at mukti (kalayaan).”

Verse 2

गयासुरो ऽभवत्पूर्वं वीर्यवान्परमः स च / तपस्तप्यन्महाघोरं सर्वभूतोपतापनम्

Noong unang panahon ay may isang Asura na nagngangalang Gayāsura, sukdulang makapangyarihan at matapang. Sa pagsasagawa niya ng napakabangis na tapas, pinahirapan niya ang lahat ng nilalang.

Verse 3

तत्तपस्तापिता देवास्तद्वधार्थं हरिं गताः / शरणं हरिरूचे तान् भवितव्यं शिवात्मभैः

Dahil sa pagdurusa mula sa tapas na iyon, lumapit ang mga diyos kay Hari upang magkanlong, upang mawasak siya. At sinabi ni Hari sa kanila: “Ito’y kailangang mangyari sa pamamagitan ng mga may likas na kalikasan ni Śiva.”

Verse 4

पात्यते ऽस्य महादेहो तथेत्यूचुः सुरा हरिम् / कदाचिच्छिवपूजार्थं क्षीराब्धेः कमलानि च

Sinabi ng mga diyos kay Hari: “Ang kanyang napakalaking katawan ay ibinabagsak na.” At minsan, upang sambahin si Śiva, nagdala rin sila ng mga lotus mula sa Karagatang Gatas (Kṣīrābdhi).

Verse 5

आनीय कीकटे देशे शयनं चाकरोद्वली / विष्णुमायाविमूढो ऽसौ गदया विष्णुना हतः

Dinala siya sa lupain ng Kīkaṭa at doo’y ginawa ang isang himlayan. Nalito sa māyā ni Viṣṇu, ang taong iyon ay pinaslang ni Viṣṇu sa pamamagitan ng kaniyang gada (pamukpok).

Verse 6

अतो गदाधरो विष्णुर्गयायां मुक्तिदः स्थितः / तस्य देहो लिङ्गरूपी स्थितः शुद्धे पितामहः

Kaya nga, si Viṣṇu na may tangan ng gada ay nananahan sa Gayā bilang tagapagkaloob ng kalayaan (mokṣa). Doon, ang kaniyang katawan ay itinatag sa anyong liṅga; at sa dalisay na banal na pook na yaon, nananahan din ang Pitāmaha (Brahmā).

Verse 7

जनार्दनश्च कालेशस्तथान्यः प्रपितामहः / विष्णुराहाथ मर्यादां पुण्यक्षेत्रं भविष्यति

“Si Janārdana, Panginoon ng Panahon, at ang sinaunang Ninuno (Prapitāmaha)”—ganyan ang pagbanggit. Pagkaraan, sinabi ni Viṣṇu: “Sa loob ng mga hanggahang ito, ito’y magiging puṇya-kṣetra, isang banal na pook ng paglalakbay-diyos.”

Verse 8

यज्ञं श्राद्धं पिण्डदानं स्नानादि कुरुते नरः / स स्वर्गं ब्रह्मलोकं च गच्छेन्न नरकं नरः

Ang taong nagsasagawa ng yajña, ng mga ritong śrāddha, ng pag-aalay ng piṇḍa, at ng mga gawaing paglilinis gaya ng pagligo, ay makararating sa langit at maging sa Brahma-loka; hindi siya mapupunta sa impiyerno.

Verse 9

गयातीर्थं परं ज्ञात्वा यागं चक्रे पितामहः / ब्राह्मणान्पूजयामास ऋत्विगर्थमुपागतान्

Sa pagkaalam na ang Gayā-tīrtha ang pinakadakila, isinagawa ng Pitāmaha ang isang yāga (hain na ritwal). At pinarangalan niya ang mga Brāhmaṇa na dumating upang magsilbi bilang mga ṛtvij, mga pari ng seremonya.

Verse 10

महानदीं रसवहां सृष्ट्वा वाप्यादिकं तथा / भक्ष्यभोज्यफलादींश्च कामधेनुं तथासृजत्

Nilalang ng Panginoon ang isang dakilang ilog na umaagos ng katas na tila amṛta, at gayundin ang mga lawa at iba pang imbakan ng tubig. Pagkaraan, iniluwal Niya ang mga pagkaing makakain at mapagpiyestahan—mga prutas at iba pang handog—at nilikha rin ang bakang tumutupad ng ninanais, si Kāmadhenū.

Verse 11

पञ्चक्रोशं गयोक्षेत्रं ब्राह्मणेभ्यो ददौ प्रभुः / धरमयागेषु लोभात्तु प्रतिगृह्य धनादिकम्

Ipinagkaloob ng Panginoon sa mga Brāhmaṇa ang banal na pook ng Gayā na may lawak na limang krośa. Ngunit sa mga yajña na isinasagawa sa ngalan ng dharma, dahil sa kasakiman ay tumanggap sila ng yaman at iba pang kaloob.

Verse 12

स्थिता विप्रास्तदा शप्ता गयायां ब्राह्मणास्ततः / मा भूत्त्रैपुरुषी विद्या मा भूत्त्रैपुरुषं धनम्

Noon, ang mga Brāhmaṇa na naroon sa Gayā ay nagwika ng sumpang-parusa: “Huwag nawang sumibol ang kaalamang-ritwal para sa tatlong salinlahi; at huwag nawang sumibol ang yamang ukol sa tatlong salinlahi.”

Verse 13

युष्माकं स्याद्वारिवहा नदी पाषाणपर्वतः / शप्तैस्तु प्रार्थितो ब्रह्मानुग्रहं कृतवान्प्रभुः

Para sa inyo, magkakaroon ng ilog na nagdadala ng tubig, at isang bundok na bato. Ngunit nang magsumamo ang pitong ṛṣi, ang Panginoon—sa pagdulog sa Kanya—ay nagkaloob ng biyaya, ang pagpapala ni Brahmā.

Verse 14

लोकाः पुण्या गयायां हि श्राद्धिनो ब्रह्मलोकगाः / युष्मान्ये पूजयिष्यन्ति तैरहं पूजितः सदा

Tunay ngang banal ang mga daigdig na nakakamtan sa pag-aalay ng śrāddha sa Gayā; ang mga nagsasagawa ng śrāddha roon ay patutungo sa Brahmaloka. Sinumang sumasamba sa inyo (mga Pitṛ, ninuno), sa pamamagitan nila Ako’y laging sinasamba rin.

Verse 15

ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं गोगृहे मरणं तथा / वासः पुंसां कुरुक्षेत्रे मुक्तिरेषा चतुर्विधा

Ang kaalaman sa Brahman, ang Śrāddha na isinasagawa sa Gayā, ang pagpanaw sa kulungan ng baka, at ang paninirahan sa Kurukṣetra—ito ang sinasabing apat na daan tungo sa mokṣa (kalayaan).

Verse 16

समुद्राः सरितः सर्वा वापीकूपह्रदास्तथा / स्नातुकामा गयातीर्थं व्यास यास यान्ति न संशयः

O Vyāsa, ang lahat ng karagatan, lahat ng ilog, gayundin ang mga lawa, balon, at latian—sa pagnanais na makapaligo—ay nagtutungo sa banal na tīrtha ng Gayā; walang pag-aalinlangan dito.

Verse 17

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः / पापं तत्संगजं सर्वं गयाश्राद्धाद्विनश्यति

Ang kasalanan ng pagpatay sa brahmana, pag-inom ng nakalalasing, pagnanakaw, at paglapastangan sa asawa ng guro—at lahat ng kasalanang bunga ng pakikisangkot sa mga iyon—ay napapawi sa pagsasagawa ng Śrāddha sa Gayā.

Verse 18

असंस्कृता मृता य च पशुचोरहताश्च ये / सर्पदष्टा गयाश्राद्धान्मुक्ताः स्वर्गं व्रजन्ति ते

Yaong namatay nang walang wastong ritwal sa libing, yaong pinatay ng mga magnanakaw ng baka, at yaong namatay sa kagat ng ahas—sa pamamagitan ng Śrāddha sa Gayā, sila’y napapalaya at nagtutungo sa langit.

Verse 19

गयायां पिण्डदानेन यत्फलं लभते नरः / न तच्छक्यं मया वक्तुं वर्षकोटिशतैरपि

Ang kabanalang natatamo ng tao sa pag-aalay ng piṇḍa sa Gayā—hindi ko kayang ilarawan, kahit pa sa daan-daang krore ng mga taon.