
Graha-daśā, Rāśi-adhipatya, Śakuna (Omens), and Nakṣatra-Lakṣaṇa on the Solar Diagram
Ipinagpapatuloy ang praktikal na turo ng Brahma Khanda, binibilang ni Hari (Viṣṇu) ang mga tagal ng graha-daśā mula sa Araw hanggang Venus, kasama si Rāhu, at nagbibigay ng pinaikling daśā-phala—pighati o kasaganaan, pagkalugi o paghahari—upang mabasa ang mga yugto ng buhay sa pananaw ng jyotiṣa. Itinatakda rin niya ang batayang balangkas ng rāśi sa paglista ng mga panginoon ng bawat tanda mula Aries hanggang Pisces, para maging tiyak ang pagbibigay-kahulugan sa impluwensiya ng mga planeta. Lumilipat ang salaysay sa takdang-panahon ng kalendaryo at debosyon: ang kundisyong ‘dobleng Āṣāḍhā’ at ang pahayag na “natutulog” si Viṣṇu kapag ang Araw ay nasa Cancer, na nag-uugnay ng astronomiya at pagtalima. Sumunod ang śakuna para sa paglalakbay—mga tanaw sa kanan/kaliwa, mapalad na bagay at tao, at malas na pangitain—kasama ang mga bunga ayon sa direksiyon na inuugnay sa sinok at mga tanda ng kamatayan. Sa wakas, inilahad ang kakaibang lākṣaṇika: iguhit si Bhāskara na tila anyong-tao at ilagay ang handog/mga marka at mga nakṣatra sa tiyak na bahagi ng katawan; ang pagkakalagay ay nagbabadya ng maikling buhay, yaman, matatamis na pagkain, pagnanakaw, kapanatagan, o dangal na maka-diyos.
Verse 1
नामैकोनषष्टितमो ऽध्यायः हरिरुवाच / षडादित्ये दशा ज्ञेया सोमे पञ्चदश स्मृताः / अष्टावङ्गारके चव बुधै स्पतदश स्मृताः
Wika ni Hari: “Ito ang kabanata na tinatawag na ika-59. Sa daśā ng Araw (Āditya) ay anim na taon; sa daśā ng Buwan (Soma) ay labinlima; sa daśā ni Aṅgāraka (Mars) ay walo; at sa daśā ni Budha (Mercury) ay labimpito.”
Verse 2
शनैश्चरे दश ज्ञेया गुरोरेकोनविंशतिः / राहोर्द्वादशवर्षाणि एकविंशतिर्भार्गवे
Ang daśā ni Śanaiścara (Saturn) ay sampung taon; kay Guru (Jupiter) ay labinsiyam na bawas isa, ibig sabihi’y labingwalo. Kay Rāhu ay labindalawang taon; at kay Bhārgava (Venus) ay dalawampu’t isa.
Verse 3
रवेर्दशा दुः खदा स्यादुद्वेगनृपनाशकृत् / विभूतिदा सोमदशा सुखमिष्टान्नदा तथा
Ang daśā ni Ravi (Araw) ay nagdudulot ng dalamhati; nagbubunsod ng pagkabalisa at maaari pang maghatid sa pagbagsak ng mga pinuno. Ngunit ang daśā ni Soma (Buwan) ay nagbibigay ng kasaganaan, ligaya, at pagkamit ng minamahal na pagkain at ninanais na kagalakan.
Verse 4
दुः खप्रदा कुजदशा राज्यादेः स्याद्विनाशिनी / दिव्यस्त्रीदा बुधदशा राज्यदा कोशवृद्धिदा
Ang daśā ni Kuja (Mars) ay nagbibigay ng pagdurusa at maaaring magpahamak sa kaharian at iba pang bagay. Ang daśā ni Budha (Mercury) ay nagkakaloob ng marangal na asawa na tila diwata, nagbibigay ng kapangyarihan, at nagpapalago ng kayamanan at kabang-yaman.
Verse 5
शनेर्दशा राज्यनाशबन्धुदुः खकरी भवेत् / गुरोर्दशा राज्यदा स्यात्सुखधर्मादिदायिनी
Ang daśā ni Śani (Saturn) ay nagdudulot ng pagkawala ng kapangyarihan at dalamhating dulot ng mga kamag-anak. Ang daśā ni Guru (Jupiter) naman ay nagbibigay ng pamumuno, nagkakaloob ng ligaya, dharma, at iba pang biyaya.
Verse 6
राहोर्दशा राज्यनाशव्याधिदा दुः खदा भवेत् / हस्त्यश्वदा शुक्रदशा राज्यस्त्रीलाभदा भवेत्
Sa panahon ng daśā ni Rahu, maaaring danasin ang pagkawala ng kaharian (katayuan/kapangyarihan), karamdaman, at dalamhati. Sa panahon ng daśā ni Śukra (Venus), maaaring magkamit ng mga elepante at kabayo (kasaganaan), gayundin ng kaharian (awtoridad) at isang asawa (biyaya ng pag-aasawa).
Verse 7
मेष अङ्गारकक्षेत्रं वृषः शुक्रस्य कीर्तितः / मिथुनस्य बुधो ज्ञेयः सोमः कर्कटकस्य च
Ang Meṣa (Aries) ay ipinahayag na sakop ni Aṅgāraka (Mars); ang Vṛṣa (Taurus) ay sinasabing kay Śukra (Venus). Ang Mithuna (Gemini) ay dapat kilalaning pinamumunuan ni Budha (Mercury), at ang Karkaṭa (Cancer) ay kay Soma (Buwan) din.
Verse 8
सूर्यक्षेत्रं भवेत्सिंहः कन्या क्षेत्रं बुधस्य च / भार्गवस्य तुला क्षेत्रं वृश्चिकोङ्गारकस्य च
Ang Siṃha (Leo) ay sinasabing tanda ni Sūrya (Araw); ang Kanyā (Virgo) ay tanda ni Budha (Mercury). Ang Tulā (Libra) ay tanda ni Bhārgava—Śukra (Venus), at ang Vṛścika (Scorpio) ay tanda ni Aṅgāraka (Mars).
Verse 9
धनुः सुर गुरोश्चैव शनेर्मकरकुम्भकौ / मीनः सुरगुरोश्चैव ग्रहक्षेत्रं प्रकीर्तितम्
Ang Dhanu (Sagittarius) at Mīna (Pisces) ay ipinahahayag na sakop ng Sura-guru, ang guro ng mga deva—Jupiter. Ang Makara (Capricorn) at Kumbha (Aquarius) ay ipinahahayag na sakop ni Śani (Saturn).
Verse 10
पौर्णमास्याद्वयं तत्र पूर्वाषाढाद्वयं भवेत् / द्विराषाढः स विज्ञेयो विष्णुः स्वपिति कर्कटे
Kapag nagkaroon ng dobleng paglitaw ng araw ng kabilugan (Paurṇamāsī), at gayundin ng dobleng Pūrvāṣāḍhā, ang panahong iyon ay nakikilala bilang “Dvi-Āṣāḍha” (dalawang Āṣāḍha). Sinasabi na si Viṣṇu ay natutulog kapag ang Araw ay nasa Karkaṭa (Cancer).
Verse 11
अश्विनी रेवती चित्रा धनिष्ठा स्यादलङ्कृतौ / मृगाहिकपिमार्जारश्वानः सूकरपक्षिणः
Ang Aśvinī, Revatī, Citrā, at Dhaniṣṭhā ay sinasabing mga nakṣatra para sa pag-aayos at pagdadamit. Sa ganitong pagbanggit, kasama ang usa, ahas, unggoy, pusa, aso, baboy, at mga ibon.
Verse 12
नकुलो मूषकश्चैव यात्रायां दक्षिणे शुभः / विप्रकन्या शिवा एषां शङ्खभेरीवसुन्धराः
Sa paglalakbay, ang makita ang nakula (mongoose) at ang daga sa kanang panig ay mapalad. Gayundin, kabilang sa mga palatandaang ito ang isang dalagang brāhmaṇa at iba pang mabubuting tanda—gaya ng śaṅkha (kabibe), bherī (malaking tambol), at ang lupang masagana—na itinuturing na kanais-nais.
Verse 13
वेणुस्त्रीपूर्णकुम्भाश्च यात्रायां दर्शनं शुभम् / जम्बूकोष्ट्रखराद्याश्च यात्रायां वामके शुभाः
Sa pag-alis sa paglalakbay, mapalad na makita ang kawayan (o tungkod na kawayan), isang babae, at isang banga na punô hanggang labi. Gayundin, habang naglalakbay, ang makita sa kaliwang panig ang asong-gubat (jackal), kamelyo, asno, at mga katulad nito ay itinuturing na mabuti.
Verse 14
कार्पासौषधितैलं च पक्राङ्गारभुजङ्गमाः / मुक्तकेशी रक्तमाल्यनग्नाद्यशुभमीक्षितम्
Ang langis ng buto ng bulak at mga langis na panggamot, mga ahas sa gitna ng nagliliyab na baga, babaeng nakalugay ang buhok, sinumang may kuwintas na dugo, kahubaran at iba pang di-mapalad na tanawin—kapag nakita, itinuturing na masamang palatandaan.
Verse 15
हक्राय लक्षणं वक्ष्ये लभत्पूर्वे महाफलम् / आग्नेये शोकसन्तापौ दक्षिणे हानिमाप्नुयात्
Ipahahayag ko ang mga palatandaang ukol kay Hakrā: kung ito’y maganap sa silangan, makakamit ang dakilang bunga; sa timog-silangan, nagdadala ito ng dalamhati at hapding tila apoy; sa timog, daranas ng pagkalugi.
Verse 16
नैरृत्य शोकसन्तापौ मिष्टान्नं चैव पश्चिमे / अर्थ प्राप्नोति वायव्ये उत्तरे कलहोभवेत्
Sa timog‑kanluran (Nairṛtya) sumisibol ang dalamhati at pagdurusa; sa kanluran may matamis na pagkain. Sa hilagang‑kanluran (Vāyavya) nakakamit ang yaman; sa hilaga nagkakaroon ng alitan.
Verse 17
ईशाने मरणं प्रोक्तं हिक्कायाश्चफलाफलम् / विलिख्य रविचक्रं तु भास्करो नरसन्निभः
Sinasabi na ang kamatayang nagaganap sa Īśāna (hilagang‑silangan) ay may tiyak na bunga; gayundin, ipinahahayag ang mabuti o masamang kinalabasan na kaugnay ng pagsinok. At iguhit ang diskong solar—si Bhāskara, ang Araw, na wari’y anyong tao.
Verse 18
यस्मिन्नृक्षे वसद्भानुस्तदान्दि त्रीणि मस्तके / त्रयं वक्रे प्रदातव्यमेकैकं स्कन्धयोर्न्यसेत्
Sa punong sinasabing tinatahanan ng Araw, ilagay ang tatlong handog na āṇḍi sa ulo; magbigay pa ng tatlo sa bahaging nakabaluktot; at maglagay ng tig‑iisa sa dalawang balikat.
Verse 19
एकैकं बाहुयुग्मे तु एकैक हस्तयोर्द्वयोः / हृदये पञ्च ऋक्षाणि एकं नाभौ प्रदापयेत्
Maglagay ng tig‑iisa sa bawat braso, at tig‑iisa sa dalawang kamay; sa puso ilagay ang limang ṛkṣa, at tig‑iisa sa pusod.
Verse 20
ऋक्षमेकं न्यसेद्गुह्ये एकैकं जानुके न्यसेत् / नक्षत्राणि च शेषाणि रविपादे नियोजयेत्
Maglagay ng isang ṛkṣa sa lihim na bahagi (bahaging ari); saka ilagay nang paisa‑isa sa mga tuhod. Ang natitirang mga nakṣatra ay italaga sa paa ng Araw.
Verse 21
चरणस्येन ऋक्षेण अल्पायुर्जायते नरः / विदशगमनं जानौ गुह्यस्थे परदारवान्
Kapag may tandang tulad ng oso sa paa, sinasabing maikli ang buhay ng lalaki. Kung sa tuhod ay may palatandaan ng paglalakbay sa daigdig ng mga yumao, at kung ang gayong tanda ay nasa maselang bahagi, ipinahihiwatig nito ang pagpapakasasa sa asawa ng iba.
Verse 22
नाभिस्थेनाल्पसन्तुष्टो हृत्स्थेन स्यान्महेश्वरः / पाणिस्थेन भवेच्चौरः स्थानभ्रष्टो भवेद्धज
Kapag ang tanda ay nasa pusod, ipinahihiwatig ang taong nasisiyahan sa kaunti; kapag nasa puso, ipinahihiwatig ang (pagiging) tulad ni Maheśvara. Kapag nasa kamay, tanda ito ng magnanakaw; at kung nalihis sa wastong kinalalagyan, nagiging tulad ng bandilang bumagsak at nawala sa ayos.
Verse 23
स्कन्धस्थिते धनपतिर्मुखे मिष्टान्नमाप्नुयात् / मस्तके पदृवस्त्रं स्यान्नक्षत्रं यदि स्थितम्
Kung ang nakṣatra ay nasa balikat, nakakamit ang yaman; kung nasa bibig, nakakamtan ang matatamis na pagkain. Kung nasa ulo, magkakaroon ng pagkatamo ng mga kasuotan.
The chapter lists specific year-counts for each graha’s period: Sun, Moon, Mars, Mercury, Saturn, Jupiter, Rāhu, and Venus, presenting them as a definitional baseline for interpreting daśā-phala in this context.
It assigns Mars to Aries and Scorpio; Venus to Taurus and Libra; Mercury to Gemini and Virgo; Moon to Cancer; Sun to Leo; Jupiter to Sagittarius and Pisces; and Saturn to Capricorn and Aquarius.
It gives example sightings and their auspiciousness (e.g., certain animals or persons seen on the right/left at departure) and also lists inauspicious visions (such as certain oils, serpents in embers, loosened hair, blood garlands, and nakedness), using encounter-context and direction as interpretive keys.
The text describes drawing Bhāskara in a human-like form and placing offerings/marks and nakṣatras on specific body locations; the resulting placement is read as prognostic (wealth, sweet food, garments, short life, theft, contentment, or divine-like qualities).