Adhyaya 41
Viśvāvasu-Prayoga (Marriage Mantra), Kālarātri/Ṛkṣakarṇī Invocation, and Yantra-Rakṣā at Twilight
Sa anyong diyalogo ng Purāṇa, itinuro muna ni Vāsudeva ang isang pormulang mantra para kay Viśvāvasu, ang Gandharva na “panginoon ng mga dalaga,” at inilalahad ang japa bilang paraan upang makamit ang asawa. Pagkaraan, lumipat ang aral sa mabagsik na diyosa na si Kālarātri, na kinikilalang Ṛkṣakarṇī; ang panawagan sa kanya ay humihiling ng kamatayang may takdang panahon o mapanirang kapangyarihan laban sa tiyak na target, at malinaw na sinasabing hindi kailangan ang tithi, nakṣatra, o pag-aayuno. Isinasagawa ang rito sa dapithapon: ang nagsasagawa, sa galit, pinapahiran ng dugo ang mga kamay, bumubulong ng mantra sa ibabaw ng liṅga, at binabasag ang isang sisidlang luwad na hindi pa naluluto—mga sagisag ng pagsupil at pagputol sa mga hadlang. Sa wakas, binabati ang mga yantra ng pag-iingat at hinihiling ang kapangyarihang “nagpapahilo, nanlilinlang, at pumupunit sa kaaway” upang iligtas ang bumibigkas mula sa takot at kapahamakan. Nagtatapos ang kabanata sa pahiwatig ng susunod na paksa: tanda sa astrolohiya kapag ang Śukra (Venus) ay napipinsala, na inuugnay ang bisa ng rito sa mga palatandaang pangplaneta.
Shlokas
Verse 1
चत्वारिंशो ऽध्यायः वासुदेव उवाच / ॐ विश्वावसुर्नाम गन्धर्वः कन्यानामधिपतिर्लभामि ते कन्यां समुत्पाद्य तस्मै विश्ववासवे स्वाहा / स्त्रीलाभो मन्त्रजाप्याच्च कालरात्रिं वदाम्यहम्
Sinabi ni Vāsudeva: “Om. May isang Gandharva na ang pangalan ay Viśvāvasu, ang panginoon ng mga dalaga. Makakamtan ko para sa iyo ang isang dalaga; matapos ko siyang ilitaw, iniaalay ko siya kay Viśvāvasu—svāhā. Sa paulit-ulit na pagbigkas ng mantrang ito, nakakamit ang isang asawa; at ngayon ay magsasalita ako tungkol kay Kālarātri.”
Verse 2
ॐ नमो भगवति ऋक्षकर्णि चतुर्भुजे ऊर्ध्वकेशि त्रिनयने कालरात्रि मानुषाणां वसारुधिरभोजने अमुकस्य प्राप्तकालस्य मृत्युप्रदे हुं फट् हनहन दहदह मांसरुधिरं पचपच ऋक्षपत्नि स्वाहा / न तिथिर्न च नक्षत्रं नोपवासो विधीयते
Om. Pagpupugay sa Mapalad na Diyosa Ṛkṣakarṇī—may apat na bisig, nakataas ang buhok, may tatlong mata, ang Kālarātri, Gabi ng Panahon—na kumakain ng taba at dugo ng tao; O tagapagkaloob ng kamatayan sa takdang oras para kay ganito-at-ganiyan: hūṃ, phaṭ! Hampas, hampas; sunog, sunog; lutuin ang laman at dugo; O Ṛkṣapatnī, kabiyak ng Ṛkṣa, svāhā. Sa ritong ito, walang itinakdang tithi, nakṣatra, o upavāsa (pag-aayuno).
Verse 3
क्रुद्धो रक्तेन संमार्ज्य करौ ताभ्यां प्रगृह्य च / प्रदोषे संजपेल्लिङ्गमामपात्रं च मारयेत् / ॐ नमः सर्वतोयन्त्राण्येतद्यथा जम्भनि मोहनि सर्वशत्रुविदारिणि रक्षरक्ष माममुकं सर्वभयोपद्रवेभ्यः स्वाहा / शुक्रे नष्टे महादेव वक्ष्ये ऽहं द्विजपादिह
Sa galit, pahiran ng dugo ang dalawang kamay at saka ipulupot sa pagkakakuyom; sa dapithapon (pradoṣa) ay bulungan ang mantra sa ibabaw ng liṅga at hampasin hanggang mabasag ang sisidlang lupang hindi pa naluluto. (Bigkasin:) “Om, namah—sa lahat ng yantra na tagapangalaga sa lahat ng dako: mangyari nawa ito! O kapangyarihang nagpapamanhid, nagpapalito, at dumudurog sa lahat ng kaaway—ingatan, ingatan ako, si ganito, mula sa lahat ng takot at kapahamakan. Svāhā.” “Kapag napinsala si Śukra (Venus), O Mahādeva, ipahahayag ko rito, O dalawang-ulit-na-ipinanganak.”
Frequently Asked Questions
Its stated aim is spouse-acquisition: repeated recitation is said to ‘gain a wife.’ The deity addressed is Viśvāvasu, presented as having authority over maidens, aligning the prayoga with kāmya (desired-result) ritual logic.
In mantra-idiom, such syllables function as forceful ‘activation’ and ‘severing/striking’ markers, commonly appearing in protective and coercive contexts. Here they match the requested actions—strike, burn, and neutralize—typical of ugra prayogas.
The twilight setting (sandhyā) is ritually charged, and the liṅga serves as a concentrated locus for japa. The accompanying act of breaking an unbaked earthen vessel externalizes the intent to shatter obstacles or hostile forces, culminating in a yantra-oriented plea for protection from fear and calamity.
It signals a transition from mantra-prayoga to omen/astrological framing—introducing planetary affliction (Śukra-pīḍā) as a condition that may require explanation or remedial measures, thereby bridging ritual action with jyotiṣa-based diagnostics.