Adhyaya 195
Stuti to Vāsudeva and the Vyūhas; Dharma-Jñāna as the Path to the Lotus-Feet
Binubuksan ni Hari ang kabanata sa pag-anunsyo ng pitong-gabing pagtuturo na nagkakaloob ng katuparan ng lahat ng marapat na layunin, kaya ang tagapakinig ay inihahanda sa taimtim na paggalang. Agad itong nagiging isang panalangin ng pagpupuri (stotra): pagpupugay kay Vāsudeva at sa mga Vyūha—Pradyumna, Aniruddha, at Saṅkarṣaṇa—na nagpapatunay sa Panginoon bilang dalisay na kamalayan at sukdulang kaligayahan. Lumalalim ang stotra sa pananaw na di-dalawa: lahat ng anyo ay Kanyang anyo, at itinatanghal din ang aral na kosmolohikal na ang sansinukob ay nananahan sa Kanya, nagmumula sa Kanya, at paulit-ulit na nahahayag sa Kanya sa mga siklo ng panahon. Pinupuri Siya bilang di-maipaliwanag na Brahman na lampas sa isip, talino, mga pandama, at prāṇa, na lumalaganap sa loob at labas na gaya ng kalawakan. Nagtatapos ang kabanata sa bhakti sa Kanyang mga paang-loto, na nilalapitan sa pamamagitan ng “kaalamang tinatawag na Dharma,” at pinagtitibay ang bisa sa pagbanggit na si Citraketu ay nagkamit ng katayuang Vidyādhara sa pamamagitan ng kaalamang iyon. Ang panimulang panalangin na ito ang nagtatakda ng banal na himig para sa mga susunod na kabanata, na nakaugat sa bhakti, di-dalawa, at pagsasakatuparang nakasentro sa Dharma.
Shlokas
Verse 1
नाम चतुर्नवत्युत्तरशततमो ऽध्यायः हरिरुवाच / सल्वकामप्रदां विद्यां सप्तरात्रेण तां शृणु / नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि
Nagsisimula ang Kabanata 195. Sinabi ni Hari: "Makinig ka, sa loob ng pitong gabi, sa sagradong kaalaman na nagbibigay ng katuparan sa lahat ng karapat-dapat na layunin. Pagbati sa Iyo, ang Pinagpalang Panginoong Vasudeva; sa Iyo kami ay nagninilay."
Verse 2
प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः सङ्गर्षणाय च / नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये
Pagbati kay Pradyumna at Aniruddha, at gayundin kay Sankarshana. Pagbati sa Kanya na purong kamalayan lamang, na ang anyo ay kataas-taasang kaligayahan.
Verse 3
आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतदृष्टये / त्वद्रूपाणि च सर्वाणि तस्मात्तुभ्यं नमो नमः
Paulit-ulit akong nagpupugay sa Iyo—Ikaw na nalulugod sa Sarili, mapayapa, at may paningin na lampas sa dalawahan; sapagkat ang lahat ng anyo ay tunay na Iyong mga anyo, kaya sa Iyo ako yumuyuko nang paulit-ulit.
Verse 4
हृषीकेशाय महते नमस्ते ऽनन्तमूर्तये / यस्मिन्निदं यतश्चैतत्तिष्ठत्यग्रे ऽपि जायते
Pagpupugay sa dakilang Hṛṣīkeśa, sa May walang-hanggang mga anyo—sa Kanya nananahan ang sansinukob na ito, mula sa Kanya ito sumisibol, at sa Kanya rin ito patuloy na lumilitaw nang paulit-ulit, maging sa pasimula ng paglikha.
Verse 5
मृन्मयीं वहसि क्षोणीं तस्मै ते ब्रह्मणे नमः / यन्न स्पृशन्ति न विदुः मनोबुद्धीन्द्रियासवः / अन्तर्बहिस्त्वं चरसि व्योमतुल्यं नमाम्यहम्
Pagpupugay sa Brahman na iyon—Ikaw na nagtataguyod sa lupang yari sa putik. Yaong hindi mahahaplos ni tunay na mauunawaan ng isip, talino, mga pandama at hininga-buhay—Ikaw ay gumagalaw sa loob at labas, tulad ng kalangitan; sa Iyo ako yumuyuko.
Verse 6
ॐ नमो भगवते महापुराषाय महाभूतपतये सकलसत्त्वभाविव्रीडनिकरकमलरेणूत्पलनिभधर्माख्यविद्यया? चरणारविन्दयुगल परमेष्ठिन् नमस्ते / अवाप विद्याधरतां चित्रकेतोश्च विद्यया
Om—nagpupugay ako sa Bhagavān, sa Mahāpuruṣa, sa Panginoon ng mga dakilang elemento. Sa pamamagitan ng kaalamang tinatawag na “Dharma,” na nagniningning na gaya ng lotus at ng polen nito at gumigising ng paggalang sa lahat ng nilalang, lumalapit ako sa Iyong dalawang paa na tulad-lotus. O Parameṣṭhin, yumuyuko ako sa Iyong pares ng paa-lotus. Sa kaalamang iyon din, nakamit ni Citraketu ang kalagayang Vidyādhara.
Frequently Asked Questions
It identifies the Supreme as cit (consciousness) and ānanda (bliss), presenting the Lord not merely as a deity among beings but as the ultimate reality that underlies experience. The hymn thus aligns devotion with metaphysical insight: worship is simultaneously recognition of the ground of awareness.
Citraketu is cited as a precedent (dṛṣṭānta) to demonstrate that Dharma-jñāna is not abstract: it yields tangible spiritual elevation. By naming a known Purāṇic figure, the text reinforces trust (śraddhā) in the promised efficacy of listening and practicing the taught knowledge.