Adhyaya 12
Brahma KhandaAdhyaya 1217 Verses

Adhyaya 12

Pūjā-Anukrama: Bīja-Śuddhi, Nyāsa, Homa, Vyūha-Nyāsa, and Dvārakā Cakra Rakṣā

Ipinagpapatuloy ng praktikal na diwa ng Ācāra Khaṇḍa, inilalatag ni Hari ang sunud-sunod na anukrama ng pagsamba upang magbunga ang pūjā. Nagsisimula ito sa paggunita sa praṇava/ namaḥ at paglilinis ng katawan sa pamamagitan ng bīja, saka tumutuloy sa tatluhang nyāsa at pagsamba sa pusong-lotus (upuang-yoga), kasama ang pagpupugay sa mga sumusuportang prinsipyo at sa mga pagtangging dapat lampasan. Lumalawak ang ritwal sa masusing paglalagay ng mga mantra ng mga patinig at mga sandata, pag-anyaya sa mga Vyūha (Vāsudeva, Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, Aniruddha) at sa mga tagapagtanggol na diyos (Nṛsiṃha, Varāha, Garuḍa, Sudarśana, dikpāla). Pagkaraan, lumilipat sa homa: pag-ukit/pagsulat kay Acyuta, pagsisindi ng apoy, pag-aalay ng mapalad na prutas, paglalagay ng gawain sa maṇḍala, pagsasagawa ng 108 oblation, mga handog sa mga direksiyon, at pūrṇāhuti. Nagtatapos ang kabanata sa laya—paglusaw ng sarili sa Kataas-taasang Katotohanang lampas sa pananalita—kasunod ang pormal na pagpapaalam sa mga diyos, at isang pangkabahayang wakas: mga mantra ng Dvārakā Cakra para sa tuloy-tuloy na proteksiyon, na nagdurugtong sa araw-araw na pagsasanay at sa mga natatanging ritwal na may dobleng bisa.

Shlokas

Verse 1

ऽध्यायः हरिरुवाच / पूजानुक्रमसिद्ध्यर्थं पूजानुक्रम उच्यते / ॐ नम इत्यादौ संस्मृतिः परमात्मनः

Sinabi ni Hari: Upang ganap na maisakatuparan nang wasto ang pagsamba, itinuturo ang pagkakasunod (anukrama) ng pagsamba. Mula sa “Oṁ” at “namaḥ” at iba pa, alalahanin at pagnilayan ang Kataas-taasang Sarili (Paramātman).

Verse 2

यं रं वं लमिति कायशुद्धिः / ॐ नम इति चतुर्भुजात्मनिर्माणम्

Sa mga binhing pantig na “yaṃ, raṃ, vaṃ, lam” nalilinis ang katawan; at sa mantrang “oṃ namaḥ” natutupad ang pagbuo/paggunita sa sariling banal na anyong may apat na bisig.

Verse 3

ततस्त्रिविधः करकायन्यासः / ततो त्दृदिस्थयोगपीठपूजा / ॐ अनन्ताय नमः / ॐ धर्माय नमः / ॐ ज्ञानाय नमः / ॐ वैराग्याय नमः / ॐ ऐश्वर्याय नमः / ॐ अधर्ंमाय नमः / ॐ अज्ञानाय नमः / ॐ अवैराग्याय नमः / ॐ अनैश्वर्याय नमः / ॐ पद्माय नमः / ॐ आदित्यमण्डलाय नमः / ॐ चन्द्रमण्डलाय नमः / ॐ वह्निमण्डलाय नमः / ॐ विमलायै नमः / ॐ उत्कर्षिण्यै नमः / ॐ ज्ञानायै नमः / ॐ क्रियायै नमः / ॐ योगायै नमः / ॐ प्रह्व्यै नमः / ॐ सत्यायै नमः / ॐ ईशानायै नमः / ॐ सर्वतोमुख्यै नमः / ॐ संगोपाङ्गाय हरेरासनाय नमः / ततः कर्णिकायाम्-अं वासुदेवाय नमः / आं हृदयाय नमः / ईं शिरसे नमः / ऊं शिखायै नमः / ऐं कवचाय नमः / औं नेत्रत्रयाय नमः / अः फट् अस्त्राय नमः / आं सङ्कर्षणाय नमः / अं प्रद्युम्नाय नमः / अः अनिरुद्धाय नमः / ॐ अः नारायणाय नमः / ॐ तत्सब्दह्मणे नमः / ॐ हुं विष्णवे नमः / क्षैं नरसिंहाय भूर्वराह्य कं वैनतेयाय जं खं वं सुदर्शनाय खं चं फं षं गदायै वं लं मं क्षं पाञ्चजन्याय घं ढं भं हं श्रियै गं डं वं शं पुष्ट्यै धं वं वनमालायै दं शं श्रीवत्साय छं डं यं कौस्तुभाय शं शार्ङ्गाय इं इषुधिभ्यां चं चर्मणे खं खड्गाय इन्द्राय सुराय पर्तये अग्नये तेजोधिपतयेयमायधर्माधिपतयेक्षंनैरृतायरक्षोधिपतये वरुणाय जलाधिपतये यों वायवे प्राणाधिपतये धां धनदाय धनाधिपतये हां ईशानाय विद्याधिपतये ॐ वज्राय शक्त्यै ॐ दण्डाय खङ्गाय ॐ पाशाय ध्वजाय गदायै त्रिशूलाय लं अनन्ताय पातालाधिपतये खं ब्रह्मणे सर्वलोकाधिपतये ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमः / ॐ ॐ नमः / ॐ नं नमः / ॐ मों नमः / ॐ ॐ भं नमः / ॐ गं नमः / ॐ वं नमः / ॐ तें नमः / ॐ वां नमः / ॐ सुं नमः / ॐ दें नमः / ॐ वां नमः / ॐ यं नमः / ॐ ॐ नमः / ॐ नं नमः / ॐ मों नमः / ॐ नां नमः / ॐ रां नमः / ॐ णां नमः / ॐ यं नमः / ॐ नंनों भगवतें वांसुंदेवायं ॐ नमो नारायणाय नमः / ॐ पुरुषोत्तमाय नमः

Pagkaraan, isagawa ang tatluhang nyāsa sa mga kamay at katawan; saka sambahin ang Luklukan ng Yoga na nakalagay sa loob ng puso. (Maghandog ng pagpupugay:) kay Ananta; sa Dharma, Jñāna, Vairāgya, at Aiśvarya; at gayundin (bilang mga kabaligtarang dapat lampasan) sa Adharma, Ajnāna, Avairāgya, at Anaiśvarya. Pagpupugay sa Lotus; sa mga bilog ng araw, buwan, at apoy; kina Vimalā, Utkarṣiṇī, Jñānā, Kriyā, Yogā, Prahvī, Satyā, Īśānā, at Sarvatomukhyā; at sa luklukan ni Hari kasama ang mga kaakibat na sangkap. Pagkatapos, sa gitnang sisidlan ng panloob na lotus, ilagay ang “aṃ” at magpugay kay Vāsudeva; itanim ang “āṃ” sa puso, “īṃ” sa ulo, “ūṃ” sa tuktok na buhol ng buhok, “aiṃ” bilang baluti, “auṃ” sa tatlong mata, at “aḥ phaṭ” bilang sandata; at magpugay kina Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, at Aniruddha; kay Nārāyaṇa, sa Brahman bilang banal na tunog, at kay Viṣṇu. Dagdag pa, tawagin ang mga mantrang pananggalang at pampalakas na kaugnay nina Narasiṃha, Varāha, Garuḍa, Sudarśana, sa mga banal na sandata at palamuti, at sa mga tagapagbantay ng mga direksiyon. Sa wakas, ulit-ulitin ang pagpupugay: “Pagpupugay kay Bhagavān Vāsudeva; pagpupugay kay Nārāyaṇa; pagpupugay kay Puruṣottama.”

Verse 4

नमस्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन / सुब्रह्मण्य नमस्ते ऽस्तु महापुरुष पूर्वज

Pagpupugay sa Iyo, O May-matang-Lotus; pagpupugay sa Iyo, O Tagapagpanatili ng sansinukob. O Tagapagkaloob ng kabutihang-mapalad, tunay na pagpupugay sa Iyo—O Dakilang Persona, ang Unang Ninuno.

Verse 5

होमकर्णणि चैतेषां स्वाहान्तमुपकल्पयेत् / एवं जप्त्वा विधानेन शतमष्टोत्तरं तथा

Para sa mga (mantra/handog) na ito, ihanda ang mga alay para sa ritwal ng apoy (homa), na ang bawat handog ay nagtatapos sa “svāhā”. Sa gayon, matapos bigkasin ayon sa itinakdang paraan, gawin din ito nang isang daan at walo (108) na ulit.

Verse 6

अर्घं दत्त्वा जितं तेन प्रणामं च पुनः पुनः / ततो ऽग्नावपि सम्पूज्यं तं यजेत यथाविधि

Matapos ihandog ang arghya (tubig na alay ng paggalang) at sa gayon ay mapasaya Siya, dapat magpatirapa at magbigay-galang nang paulit-ulit; saka, matapos Siyang sambahin nang wasto sa banal na apoy, isagawa ang ritwal para sa Kanya ayon sa itinakdang pamamaraan.

Verse 7

देवदेवं स्वबीजेन अङ्गादिभिरथाच्युतम् / पूर्वमुल्लिख्य चाभ्युक्ष्य प्रणवेन तु मन्त्रवित्

Ang nakaaalam ng mga mantra ay dapat munang iguhit ang anyo ng Diyos ng mga diyos—si Acyuta—sa pamamagitan ng sariling bīja-mantra, isagawa ang mga ritong aṅga at iba pa; at saka wisikan ito habang binibigkas ang Praṇava (Oṁ).

Verse 8

भ्रामयित्वानलं कुण्डे पूजयेच्च शुभैः फलैः / पूर्वं तत्सकलं ध्यात्वा मण्डले मनसा न्यसेत्

Pagkatapos sindihan at pasiklabin ang banal na apoy sa loob ng kuṇḍa (hukay ng ritwal na apoy), sambahin ito sa pamamagitan ng mga mapalad na bunga; saka, pagninilayan muna nang ganap ang lahat ng iyon, at sa isip ay ilagak (ang ritwal/mga diyos) sa maṇḍala.

Verse 9

वासुदेवाख्यतत्त्वेन हुत्वा चाष्टोत्तरं शतम् / संकर्षणादिबीजेन यजेत्षट्कं तथैव च

Matapos maghandog ng mga oblation nang isang daan at walo gamit ang tattva na tinatawag na Vāsudeva, isagawa rin ang ṣaṭka, ang hanay ng anim na ritwal, sa pamamagitan ng bīja-mantra na nagsisimula kay Saṅkarṣaṇa.

Verse 10

त्रयन्त्रयं तथाङ्गानामेकैकान्दिक्पतींस्तथा / पूर्णाहुतिं तथैवान्ते दद्यात्सम्यगुपस्थितः

Kapag wasto ang paghahanda at taimtim ang pagdalo, ihandog ang tatluhang hanay ng mga alay na itinakda; saka maghandog nang paisa-isa sa mga panginoon ng bawat direksiyon; at sa huli ay isagawa ang pūrṇāhuti, ang ganap na pangwakas na alay.

Verse 11

वागतीते परे तत्त्वे आत्मानं च लयं नयेत् / उपविश्य पुनर्मुद्रां दर्शयित्वा नमेत्पुनः

Sa Kataas-taasang Katotohanang lampas sa pananalita, dapat tunawin ang sarili (isip at pagkamakasarili) sa ganap na pagkalubog. Pagkaraan, umupo muli, ipakita ang itinakdang mudrā, at muling yumuk sa pagsamba.

Verse 12

नित्यमेवंविधं होमं नैमित्ते द्विगुणं भवेत् / गच्छगच्छ परं स्थानं यत्र देवो निरञ्जनः

Isagawa araw-araw ang ganitong handog-sa-apoy (homa); kapag sa mga natatanging ritwal ito ginawa, nagiging doble ang bisa. “Humayo, humayo sa kataas-taasang tahanan, kung saan nananahan ang Panginoong walang dungis.”

Verse 13

गच्छन्तु देवताः सर्वाः स्वस्थानस्थितिहेतवे / सुदर्शनः श्रीहरिश्च अच्युतः स त्रिविक्रमः

Nawa’y magsiuwi ang lahat ng mga diyos, upang manatiling nakatatag sa kani-kanilang tahanan. Nawa’y may pag-iingat sa pamamagitan nina Sudarśana, Śrīhari, Acyuta, at yaong Trivikrama.

Verse 14

चतुर्भुजो वासुदेवः षष्ठः प्रद्युम्न एव च / संकर्षणः पूरुषो ऽथ नवव्यूहो दशात्मकः

Si Vāsudeva, na may apat na bisig, ang ika-anim; gayundin si Pradyumna. Pagkaraan ay si Saṅkarṣaṇa, ang Puruṣa; kaya ang siyam na Vyūha—na bumubuo sa kabuuang sampu.

Verse 15

अनिरुद्धो द्वादशात्मा अथ ऊर्धमनन्तकः / एते एकादिभिश्चक्रैर्विज्ञेया लक्षिताः सुराः

Si Aniruddha ay may labindalawang kalikasan; at sa itaas ay si Anantaka. Ang mga diyos na ito ay dapat maunawaan na natatangi ayon sa mga bilog na cakra, mula sa una at sunod-sunod pa.

Verse 16

चक्राङ्कितैः पूजितः स्यान्द्रृहे रक्षेत्सदानरैः / ॐ चक्राय स्वाहा,ॐ विचक्राय स्वाहा,ॐ सुचक्राय स्वाहा,ॐ महाचक्राय स्वाहा,ॐ महाचक्राय असुरान्तकृत् हुं फट् ॐ हुं सहस्रार हुं फट्

Kapag ang pagsamba ay isinasagawa gamit ang mga bagay na may tatak ng Cakra, nagiging mabisa ito; sa loob ng tahanan, lagi nitong pinangangalagaan ang mga tao. (Dapat bigkasin:) “Oṁ cakrāya svāhā; Oṁ vicakrāya svāhā; Oṁ sucakrāya svāhā; Oṁ mahācakrāya svāhā; Oṁ mahācakrāya asurāntakṛt—huṁ phaṭ; Oṁ huṁ, ikaw na may sanlibong sinag—huṁ phaṭ.”

Verse 17

द्वारकाचक्रपूजेयं गृहे रक्षाकरी शुभा

Ang pagsambang ito sa Dvārakā Cakra, kapag isinagawa sa tahanan, ay mapalad at nagdudulot ng pag-iingat at pagprotekta.

Frequently Asked Questions

The salutations map the ritual cosmos: supportive principles (Dharma, Jñāna, Vairāgya, Aiśvarya) are honored as foundations of sādhana, while their opposites are acknowledged as forces to be transcended. The sequence functions as an inner audit, aligning the practitioner with the sattvic supports before proceeding to mantra-installation and homa.

In this chapter they are both. The Vyūhas are named as divine forms to be saluted, but also appear as operational nodes in nyāsa and homa (e.g., Vāsudeva-tattva oblations and seed-mantra sequences beginning with Saṅkarṣaṇa), turning doctrine into a repeatable ritual protocol.

Acyuta is Viṣṇu as the unfailing deity-form established for the rite. Inscribing with the deity’s seed-mantra and sprinkling while reciting Oṁ signals consecration: praṇava acts as the universal sanctifier that seals the installation and transitions the rite into the fire-offering phase.