Adhyaya 118

Verse 1

नाम सप्तदशोत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / व्रतं कैवल्यशमनमखण्डद्वादशीं वदे / मागशीर्षे सिते पक्षे गव्याशी समुपोषितः

Wika ni Brahmā: Ilalarawan ko ang panatang Akhaṇḍa-Dvādaśī, ang pagtalima na nagpapawi sa gapos na salungat sa kalayaan (kaivalya). Sa maliwanag na kalahati ng Mārgaśīrṣa, magsagawa ng pag-aayuno na tanging sa mga kaloob ng baka lamang umaasa.

Verse 2

द्वादश्यां पूजये द्विष्णुं दद्यान्मासचतुष्टयम् / पञ्चव्रीहियुतं पात्रं विप्रायेदमुदाहरेत्

Sa araw ng Dvādaśī, sambahin si Panginoong Viṣṇu at sa loob ng apat na buwan ay magbigay ng itinakdang kawanggawa. Ihandog sa isang brāhmaṇa ang isang sisidlang may limang uri ng butil, habang binibigkas ang pormulang ito.

Verse 3

सप्तजन्मनि हे विष्णो यन्मया हि व्रतं कृतम् / भगवंस्त्वत्प्रसादेन तदखण्डमिहास्तु मे

O Viṣṇu, Mapalad na Panginoon—ang panatang (vrata) na tunay kong tinupad sa pitong kapanganakan; sa pamamagitan ng Iyong biyaya, nawa’y manatiling buo at di maputol ang kabanalang iyon para sa akin dito sa buhay na ito.

Verse 4

यथाखण्डं जगत्सर्वं त्वमेव पुरुषोत्तम / तथाखिलान्यखण्डानि व्रितानि मम सन्ति वै

Kung paanong Ikaw lamang, O Puruṣottama, ang buo at di-nahahating kabuuan ng sansinukob, gayon din ang lahat ng aking mga tanong/pakiusap ay tunay na nananahan sa akin nang ganap at di napuputol, upang maihain sa Iyo.

Verse 5

सक्तुपात्राणि चैत्रादौ श्रावणादौ घृतान्वितान् / व्रतकृद्वतपूर्णस्तु स्त्रीपुत्रस्वर्गभाग्भवेत्

Ang sinumang tumutupad ng panata (vrata) nang wasto at tinatapos ito—sa pag-aalay ng mga mangkok ng saktu (dinurog na inihaw na butil) sa mga buwang nagsisimula sa Caitra, at ng mga handog na may kasamang ghee sa mga buwang nagsisimula sa Śrāvaṇa—ay nagiging kabahagi ng langit at pinagpapala ng asawa at mga anak na lalaki.