नित्यम् एव विजानीहि सोमं वै षोडशांशकैः कलया जायते ऽजस्रं पुनः पुनर् अबुद्धिमान् //
Ang talatang ito (bilang 56) ay nagsasaad na ang pakikinig at pag-alaala sa banal na salita ay nagpapadalisay ng isip at nagpapalago ng karunungan.