Manu Offers Devahūti to Kardama; The Sage Accepts with a Devotional Vow
य: पृष्टो मुनिभि: प्राह धर्मान्नानाविदाञ्छुभान् । नृणां वर्णाश्रमाणां च सर्वभूतहित: सदा ॥ ३८ ॥
yaḥ pṛṣṭo munibhiḥ prāha dharmān nānā-vidhāñ chubhān nṛṇāṁ varṇāśramāṇāṁ ca sarva-bhūta-hitaḥ sadā
Bilang tugon sa mga tanong ng ilang pantas, si Svāyambhuva Manu—na laging naghahangad ng kabutihan ng lahat ng nilalang—ay nagturo nang may habag ng iba’t ibang banal na dharma: ang pangkalahatang tungkulin ng tao at ang dharma ng mga varṇa at āśrama.
This verse highlights that auspicious dharma is taught for human society in terms of varṇa and āśrama, and that such instruction should ultimately be beneficial and purifying.
Because true dharma is not sectarian or cruel; it is meant to uplift consciousness and bring real good to all living beings, reflecting a saintly heart.
By living one’s duties responsibly while cultivating compassion—avoiding harm, serving others, and aligning daily actions with spiritually beneficial principles.