The Slaying of Hiraṇyākṣa and the Triumph of Varāha
तं व्यग्रचक्रं दितिपुत्राधमेन स्वपार्षदमुख्येन विषज्जमानम् । चित्रा वाचोऽतद्विदां खेचराणां तत्र स्मासन् स्वस्ति तेऽमुं जहीति ॥ ६ ॥
taṁ vyagra-cakraṁ diti-putrādhamena sva-pārṣada-mukhyena viṣajjamānam citrā vāco ’tad-vidāṁ khe-carāṇāṁ tatra smāsan svasti te ’muṁ jahīti
Nang umikot nang mabilis ang Sudarśana cakra sa kamay ng Panginoon at nakipagsagupaan Siya nang malapitan sa hamak na anak ni Diti na si Hiraṇyākṣa—na isinilang bilang pangunahing kasamahan ng Vaikuṇṭha—sumambulat mula sa lahat ng dako ang kakaibang sigaw ng mga nanonood sa mga sasakyang panghimpapawid, na di nakakakilala sa tunay na kalikasan ng Panginoon: “Sumaiyo ang tagumpay; patayin mo siya; huwag mo na siyang paglaruan.”
This verse describes sky-dwelling beings calling out “Victory to You—kill him!” as the Lord’s discus whirls in combat, showing how even those not fully situated in tattva still instinctively seek the Lord’s triumph over adharma.
Their cries are emotionally supportive but not rooted in deep spiritual understanding; the narration contrasts superficial excitement with true knowledge of the Lord’s supreme position and purpose.
Support what is righteous, but also cultivate right understanding—move from reactive cheering to informed devotion by studying śāstra and aligning one’s actions with dharma.