Srimad Bhagavatam — Prathama Skandha, Shloka 13
Parīkṣit Confronts Kali; Dharma and Bhūmi Lament Kṛṣṇa’s Departure
तत्र तत्रोपशृण्वान: स्वपूर्वेषां महात्मनाम् । प्रगीयमाणं च यश: कृष्णमाहात्म्यसूचकम् ॥ १३ ॥ आत्मानं च परित्रातमश्वत्थाम्नोऽस्त्रतेजस: । स्नेहं च वृष्णिपार्थानां तेषां भक्तिं च केशवे ॥ १४ ॥ तेभ्य: परमसन्तुष्ट: प्रीत्युज्जृम्भितलोचन: । महाधनानि वासांसि ददौ हारान् महामना: ॥ १५ ॥
tatra tatropaśṛṇvānaḥ sva-pūrveṣāṁ mahātmanām pragīyamāṇaṁ ca yaśaḥ kṛṣṇa-māhātmya-sūcakam
Saan man magpunta ang Hari, palagi niyang naririnig ang kaluwalhatian ng kanyang dakilang mga ninuno at ang mga awit tungkol sa mga lila ni Śrī Kṛṣṇa na nagpapahayag ng Kanyang kadakilaan. Narinig din niya kung paanong iniligtas siya ng Panginoon mula sa matinding init ng sandata ni Aśvatthāmā, at kung paanong ang pag-ibig sa pagitan ng angkan ng Vṛṣṇi at ng mga Pārtha ay umusbong dahil sa kanilang bhakti kay Keśava. Lubhang nasiyahan ang Hari sa mga umaawit ng gayong papuri; sa mga matang nagbubukad sa galak, nagkaloob siya ng mahahalagang kuwintas at mararangyang kasuotan.
Kings and great personalities of the state are presented with welcome addresses. This is a system from time immemorial, and Mahārāja Parīkṣit, since he was one of the well-known emperors of the world, was also presented with addresses of welcome in all parts of the world as he visited those places. The subject matter of those welcome addresses was Kṛṣṇa. Kṛṣṇa means Kṛṣṇa and His eternal devotees, as the king means the king and his confidential associates.