The Rise of Soma-vaṁśa: Budha’s Birth and Purūravā–Urvaśī; The Origin of Karma-kāṇḍa in Tretā-yuga
उपलभ्य मुदा युक्त: समुवास तया निशाम् । अथैनमुर्वशी प्राह कृपणं विरहातुरम् ॥ ४१ ॥
upalabhya mudā yuktaḥ samuvāsa tayā niśām athainam urvaśī prāha kṛpaṇaṁ virahāturam
Sa pagtatapos ng taon, muling nakuha ni Haring Purūravā si Urvaśī at labis ang kanyang kagalakan, at nakasama niya ito sa isang gabing pag-iibigan. Ngunit nang maisip ang paghihiwalay, siya’y nalungkot at nabagabag sa pangungulila; kaya nagsalita si Urvaśī sa kanya.
This verse shows Purūravā becoming pitiable due to anxiety over separation, illustrating how worldly attachment produces distress even in moments of enjoyment.
Seeing him overwhelmed and fearful of losing her again, Urvaśī addressed him—setting up the next instructions and conditions within their narrative.
Recognize how clinging and insecurity can spoil relationships; cultivate steadiness and detachment by grounding happiness in dharma and spiritual practice rather than possession.