Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
सुबाहु: श्रुतसेनश्च शत्रुघ्नस्य बभूवतु: । गन्धर्वान् कोटिशो जघ्ने भरतो विजये दिशाम् ॥ १३ ॥ तदीयं धनमानीय सर्वं राज्ञे न्यवेदयत् । शत्रुघ्नश्च मधो: पुत्रं लवणं नाम राक्षसम् । हत्वा मधुवने चक्रे मथुरां नाम वै पुरीम् ॥ १४ ॥
subāhuḥ śrutasenaś ca śatrughnasya babhūvatuḥ gandharvān koṭiśo jaghne bharato vijaye diśām
Si Śatrughna ay may dalawang anak—Subāhu at Śrutasena. Sa pananakop sa lahat ng dako, pinuksa ni Bharata ang milyun-milyong Gandharva at dinala ang kanilang yaman upang ialay nang buo kay Haring Rāmacandra. Pinatay rin ni Śatrughna ang rākṣasa na si Lavaṇa, anak ni Madhu, at itinatag sa gubat na Madhuvana ang lungsod na tinawag na Mathurā.
They are described here as the two sons of Śatrughna, the brother of Lord Rāma, continuing the solar dynasty line.
To summarize Bharata’s valor and kṣatriya duty in establishing righteous rule across the directions, as part of the dynasty’s historical account.
The verse highlights disciplined duty and courage—channeling strength toward protecting order and serving a higher righteous purpose rather than personal ego.