The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
योऽसौ सत्यव्रतो नाम राजर्षिर्द्रविडेश्वर: । ज्ञानं योऽतीतकल्पान्ते लेभे पुरुषसेवया ॥ २ ॥ स वै विवस्वत: पुत्रो मनुरासीदिति श्रुतम् । त्वत्तस्तस्य सुता:प्रोक्ता इक्ष्वाकुप्रमुखा नृपा: ॥ ३ ॥
yo ’sau satyavrato nāma rājarṣir draviḍeśvaraḥ jñānaṁ yo ’tīta-kalpānte lebhe puruṣa-sevayā
Si Satyavrata, ang banal na haring-ṛṣi ng Draviḍadeśa, ay tumanggap ng espirituwal na kaalaman sa wakas ng nakaraang kalpa sa pamamagitan ng paglilingkod sa Kataas-taasang Purusha. Ayon sa śruti, siya rin ang naging Vaivasvata Manu, anak ni Vivasvān. Mula sa iyo ko natamo ang kaalamang ito; at ang mga haring gaya ni Ikṣvāku ay mga anak niya, gaya ng naipaliwanag mo na.
Vaivasvata Manu is the Manu of the present manvantara, described here as the son of Vivasvān (the sun-god) and identified with Satyavrata.
It introduces Ikṣvāku as the foremost among Manu’s sons (or royal descendants) whose line of kings will be described next.
It encourages faith in guru-paramparā and śāstra—receiving spiritual history and dharma through authentic hearing (śravaṇa) and honoring sacred lineage.