Vasudeva and Devakī Glorify Kṛṣṇa and Balarāma; The Recovery of Devakī’s Six Sons from Sutala
श्रीदेवक्युवाच राम रामाप्रमेयात्मन् कृष्ण योगेश्वरेश्वर । वेदाहं वां विश्वसृजामीश्वरावादिपूरुषौ ॥ २९ ॥
śrī-devaky uvāca rāma rāmāprameyātman kṛṣṇa yogeśvareśvara vedāhaṁ vāṁ viśva-sṛjām īśvarāv ādi-pūruṣau
Sinabi ni Śrī Devakī: O Rāma, Rāma, di-masusukat na Kataas-taasang Kaluluwa! O Kṛṣṇa, Panginoon ng lahat ng panginoon ng yoga! Alam ko na Kayo ang sukdulang Tagapamahala maging ng mga tagapaglikha ng sansinukob, ang sinaunang Katauhan ng Diyos.
In this verse Devakī addresses Kṛṣṇa as “yogeśvareśvara,” declaring Him the supreme Lord even of the greatest yogīs and mystic rulers, establishing His supremacy over all spiritual powers.
As their mother and devotee, Devakī reveals her realized understanding of their divine identity—acknowledging them as the original supreme controllers behind even the universe’s creators—within the chapter’s family reunion setting.
It encourages seeing beyond external roles and recognizing the Divine as the ultimate source and controller, cultivating humility, devotion, and steadiness when facing life’s uncertainties.