Vasudeva and Devakī Glorify Kṛṣṇa and Balarāma; The Recovery of Devakī’s Six Sons from Sutala
सूतीगृहे ननु जगाद भवानजो नौ सञ्जज्ञ इत्यनुयुगं निजधर्मगुप्त्यै । नानातनूर्गगनवद् विदधज्जहासि को वेद भूम्न उरुगाय विभूतिमायाम् ॥ २० ॥
sūtī-gṛhe nanu jagāda bhavān ajo nau sañjajña ity anu-yugaṁ nija-dharma-guptyai nānā-tanūr gagana-vad vidadhaj jahāsi ko veda bhūmna uru-gāya vibhūti-māyām
Kahit sa silid ng panganganak ay sinabi Mo sa amin na Ikaw, ang Panginoong di-isinilang, ay ilang ulit nang isinilang bilang aming anak sa mga nagdaang yugto. Upang ingatan ang sarili Mong dharma, ipinakita Mo ang iba’t ibang banal na katawan at saka Mo rin inilihim, lumilitaw at naglalaho na parang ulap. O Panginoong pinupuri nang malawakan at sumasaklaw sa lahat, sino ang makauunawa sa mahiwagang kapangyarihang mapanlinlang ng Iyong mga pagpapalawak na may karangyaan?
Lord Kṛṣṇa was first born to Vasudeva and Devakī in their previous lives as Sutapā and Pṛśni. Later they again became His parents as Kaśyapa and Aditi. This, then, was the third time He had appeared as their son.
This verse states that Kṛṣṇa is aja (unborn), yet He declares “I have taken birth,” showing His appearance is a divine manifestation, not forced by karma.
Vasudeva is offering reverent praise, recalling Kṛṣṇa’s words at His birth and acknowledging that the Lord appears in every age to protect dharma through His inconceivable potency.
It encourages humility and faith: rather than trying to reduce the Divine to ordinary logic, one can focus on dharma, devotion, and gratitude for the Lord’s guidance across changing times.