Kurukṣetra Pilgrimage: Sages Praise Kṛṣṇa; Vasudeva Inquires on Karma; Viṣṇu-yajña Performed
तदा रामश्च कृष्णश्च स्वै: स्वैर्बन्धुभिरन्वितौ । रेजतु: स्वसुतैर्दारैर्जीवेशौ स्वविभूतिभि: ॥ ५० ॥
tadā rāmaś ca kṛṣṇaś ca svaiḥ svair bandhubhir anvitau rejatuḥ sva-sutair dārair jīveśau sva-vibhūtibhiḥ
Noong sandaling iyon, sina Balarāma at Kṛṣṇa—mga Panginoon ng lahat ng nilalang—ay nagningning sa dakilang kamahalan kasama ang kani-kanilang mga anak, asawa, at iba pang kamag-anak, na pawang mga pagpapalawak ng kanilang sariling karangyaan.
It describes Balarāma and Kṛṣṇa shining magnificently, surrounded by Their respective relatives, wives, and sons, revealing Their status as the lords of all living beings through Their divine opulences.
Because, even while appearing in humanlike family settings, They are the supreme controllers and benefactors of all jīvas; the verse highlights Their divinity manifesting through their vibhūti (opulence).
It teaches devotees to see the Lord’s presence and supremacy even in ordinary-looking relationships and daily life, strengthening bhakti by remembering that the Supreme can reveal divine majesty within simple, intimate settings.