Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 54
Kṛṣṇa Arrives at Kuṇḍina and Abducts Rukmiṇī
Rukmiṇī-haraṇa Prelude
तां देवमायामिव धीरमोहिनीं सुमध्यमां कुण्डलमण्डिताननाम् । श्यामां नितम्बार्पितरत्नमेखलां व्यञ्जत्स्तनीं कुन्तलशङ्कितेक्षणाम् । शुचिस्मितां बिम्बफलाधरद्युति- शोणायमानद्विजकुन्दकुड्मलाम् ॥ ५१ ॥ पदा चलन्तीं कलहंसगामिनीं सिञ्जत्कलानूपुरधामशोभिना । विलोक्य वीरा मुमुहु: समागता यशस्विनस्तत्कृतहृच्छयार्दिता: ॥ ५२ ॥ यां वीक्ष्य ते नृपतयस्तदुदारहास- व्रीदावलोकहृतचेतस उज्झितास्त्रा: । पेतु: क्षितौ गजरथाश्वगता विमूढा यात्राच्छलेन हरयेऽर्पयतीं स्वशोभाम् ॥ ५३ ॥ सैवं शनैश्चलयती चलपद्मकोशौ प्राप्तिं तदा भगवत: प्रसमीक्षमाणा । उत्सार्य वामकरजैरलकानपाङ्गै: प्राप्तान् ह्रियैक्षत नृपान् ददृशेऽच्युतं च ॥ ५४ ॥ तां राजकन्यां रथमारुरुक्षतीं जहार कृष्णो द्विषतां समीक्षताम् ॥ ५५ ॥
tāṁ deva-māyām iva dhīra-mohinīṁ su-madhyamāṁ kuṇḍala-maṇḍitānanām śyāmāṁ nitambārpita-ratna-mekhalāṁ vyañjat-stanīṁ kuntala-śaṅkitekṣaṇām
Nagpakita si Rukmiṇī na tila banal na māyā ng Panginoon, na nakaaakit kahit sa mga matatag at mahinahon. Tinitigan ng mga hari ang kanyang dalisay na ganda: ang payat na baywang, ang mukhang pinalamutian ng hikaw, ang kulay-śyāma na katawan, ang balakang na may sinturong hiyas; ang dibdib na nagsisimula pa lamang mamukadkad, at ang mga matang wari’y nag-aalala sa mga hibla ng buhok na lumalapit. Matamis at dalisay ang kanyang ngiti; ang mga ngiping tulad ng usbong ng sampaguita’y kumikislap sa liwanag ng mapulang labi na gaya ng bungang bimba. Lumalakad siya na parang maharlikang sisne; ang kislap at tunog ng mga anklet ay nagpaganda sa kanyang mga paa. Dahan-dahan niyang inusad ang mga paang tulad ng lotus, naghihintay sa pagdating ng Bhagavān; sa kuko ng kaliwang kamay ay inalis niya ang buhok, at sa hiya’y sumulyap sa mga hari mula sa gilid ng mata—at noon niya nakita si Acyuta. Sa harap ng mga kaaway na nakatingin, inagaw ni Śrī Kṛṣṇa ang prinsesang sabik umakyat sa Kanyang karwahe.
According to Śrīla Jīva Gosvāmī, Rukmiṇī was anxious that her locks of hair might impede her vision, since she was most eager to see her beloved Kṛṣṇa. The nondevotees, or demons, are bewildered at seeing the opulences of the Lord and think that His potency is meant for their gross sense gratification. But Rukmiṇī, an expansion of Kṛṣṇa’s internal pleasure potency, was meant for the Lord alone.