Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 10
Uddhava Sent to Vraja: Consolation to Nanda-Yaśodā and the Gopīs’ Separation
वासितार्थेऽभियुध्यद्भिर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भिर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥
vāsitārthe ’bhiyudhyadbhir nāditaṁ śuśmibhir vṛṣaiḥ dhāvantībhiś ca vāsrābhir udho-bhāraiḥ sva-vatsakān
Umuugong ang Gokula sa lahat ng dako—sa dagundong ng mga torong naglalaban para sa mabubungang baka; sa ungol ng mga bakang mabigat ang suso habang hinahabol ang guya; sa tunog ng paggagatas at sa mga puting guya na paluksu-lukso; sa alingawngaw ng plawta; at sa mga awit ng mga gopa at gopī na maringal ang gayak, na pumupuri sa mga mapalad na gawa ni Balarāma at Śrī Kṛṣṇa.
Although Gokula was merged in grief because of separation from Lord Kṛṣṇa, the Lord expanded His internal potency to cover that particular manifestation of Vraja and allow Uddhava to see the normal bustle and joy of Vraja at sunset.